Αναζήτηση παρόμοιων πληροφοριών

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΣΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΜΕΤΟ

Η πρόκληση εμετού στον σκύλο σας μπορεί να φαίνεται σαν η πιο άμεση αντίδραση μετά την κατάποση μιας ύποπτης ουσίας, αλλά δεν είναι πάντα χρήσιμη και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να επιδεινώσει σοβαρά τη δηλητηρίαση . Διαβρωτικά προϊόντα, υδρογονάνθρακες, αιχμηρά αντικείμενα και πολλές άλλες ουσίες μπορούν να προκαλέσουν εκ νέου βλάβη στον οισοφάγο, το στόμα και τους αεραγωγούς κατά την άνοδο.

Ο εμετός θα πρέπει να προκαλείται μόνο μετά από συμβουλή κτηνιάτρου ή κτηνιατρικής τοξικολογικής υπηρεσίας. Ο επαγγελματίας θα αξιολογήσει την ουσία, την ποσότητα, τον χρόνο που έχει παρέλθει, το βάρος του σκύλου, την κλινική κατάσταση και τον κίνδυνο εισπνοής.

Εάν υποψιάζεστε δηλητηρίαση, δεν πρέπει να περιμένετε να εμφανιστούν τα συμπτώματα: ορισμένες ουσίες προκαλούν καθυστερημένα συμπτώματα όταν η βλάβη έχει ήδη ξεκινήσει.

Τι πρέπει να κάνετε αμέσως μετά από ύποπτη κατάποση

Το πρώτο βήμα είναι να απομακρύνετε τον σκύλο από την ουσία, χωρίς να εκτεθείτε προσωπικά σε αυτήν. Στη συνέχεια, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας ή με μια κτηνιατρική μονάδα έκτακτης ανάγκης.

Πριν από την κλήση είναι χρήσιμο να συλλέξετε:

  • ακριβής ονομασία του προϊόντος που καταποθηκε·
  • φωτογραφία της συσκευασίας και της ετικέτας·
  • κατάλογος συστατικών ή δραστικού συστατικού·
  • συγκέντρωση της ουσίας·
  • ποσότητα που πιθανολογείται ότι καταναλώθηκε·
  • χρόνος κατάποσης·
  • βάρος, ηλικία και ράτσα του σκύλου·
  • τυχόν συνεχιζόμενες ασθένειες και θεραπείες·
  • τα συμπτώματα έχουν ήδη εμφανιστεί·
  • παρουσία αυθόρμητου εμέτου.

Εάν είναι δυνατόν, φέρτε στο ιατρείο την αρχική συσκευασία, ένα δείγμα της ουσίας και μια φωτογραφία οποιουδήποτε εμετού. Μην εκθέτετε τον εαυτό σας απευθείας σε εμετό εάν ενδέχεται να περιέχει χημικές ουσίες ή τοξίνες.

Πότε ο κτηνίατρος μπορεί να αποφασίσει να προκαλέσει εμετό

Η πρόκληση εμέτου μπορεί να ληφθεί υπόψη όταν:

  • η κατάποση έγινε πρόσφατα.
  • η ουσία πιθανώς βρίσκεται ακόμα στο στομάχι·
  • ο σκύλος είναι σε εγρήγορση, σταθερός και ικανός να καταπιεί·
  • το προϊόν δεν είναι διαβρωτικό, πτητικό ή αιχμηρό·
  • ο κίνδυνος δηλητηρίασης υπερτερεί του κινδύνου της διαδικασίας·
  • Δεν υπάρχουν συνθήκες που να ευνοούν την εισπνοή εμετού.

Δεν υπάρχει χρονικό όριο που να ισχύει για όλες τις ουσίες. Το περιεχόμενο του στομάχου, η μορφή του προϊόντος και ο ρυθμός απορρόφησής του μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα του εμέτου.

Για ορισμένα δηλητήρια, η παρέμβαση μπορεί να είναι χρήσιμη ακόμη και πέραν της συνήθως εξεταζόμενης περιόδου, ενώ για άλλα μπορεί να είναι άχρηστη ή επικίνδυνη λίγο μετά την κατάποση. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται κατά περίπτωση.

Πότε δεν πρέπει να κάνετε τον σκύλο σας να κάνει εμετό

Δεν πρέπει να προκαλείται εμετός όταν ο σκύλος έχει καταπιεί:

  • οξέα ή διαβρωτικές ουσίες·
  • προϊόντα υψηλής αλκαλικότητας·
  • συμπυκνωμένο λευκαντικό;
  • καυστικά απορρυπαντικά·
  • προϊόντα απόφραξης αποχετεύσεων·
  • καθαριστικά φούρνου;
  • μπαταρίες;
  • βενζίνη, ντίζελ, κηροζίνη ή νέφτι·
  • ορυκτέλαια και άλλοι υδρογονάνθρακες·
  • αιχμηρά ή μυτερά αντικείμενα·
  • γάντζοι, γυαλί, βελόνες ή μεταλλικά θραύσματα·
  • μεγάλα ξένα σώματα;
  • αφρώδεις ουσίες που μπορούν εύκολα να εισπνευστούν.

Κατά την ανάδυση, τα διαβρωτικά προϊόντα μπορούν να προκαλέσουν ξανά κάψιμο στον οισοφάγο και το στόμα. Οι υδρογονάνθρακες και οι αφριστικοί παράγοντες μπορούν να εισέλθουν στους πνεύμονες και να προκαλέσουν σοβαρή πνευμονία από εισρόφηση. Τα αιχμηρά αντικείμενα μπορούν να διατρήσουν το στομάχι και τον οισοφάγο.

Παθήσεις που καθιστούν τον εμετό επικίνδυνο για τους σκύλους

Μην επιχειρήσετε να προκαλέσετε εμετό εάν ο σκύλος:

  • είναι αναίσθητο ή δεν αντιδρά·
  • δεν μπορεί να καταπιεί κανονικά.
  • παρουσιάζει σπασμούς ή τρόμο.
  • είναι αποπροσανατολισμένος ή περπατάει ασταθώς·
  • δυσκολία στην αναπνοή;
  • είναι εξαιρετικά αδύναμο ή καταρρέει·
  • κάνει ήδη επανειλημμένους εμετούς.
  • είχε καταπιεί την ουσία πριν από απροσδιόριστο χρονικό διάστημα·
  • παρουσιάζει εμφανή διαστολή της κοιλιάς.
  • έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση στον οισοφάγο ή το στομάχι τους·
  • πάσχει από μεγαοισοφάγο ή άλλες παθήσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο εισρόφησης.

Σε βραχυκεφαλικούς σκύλους, όπως τα μπουλντόγκ, τα παγκ, τα πεκινουά και τα γαλλικά μπουλντόγκ, ο κίνδυνος εισρόφησης υλικού στις αεραγωγές μπορεί να είναι υψηλότερος. Η διαδικασία θα πρέπει να αξιολογείται με ιδιαίτερη προσοχή από τον κτηνίατρό σας.

Γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε σπιτικές θεραπείες

Πολλές μέθοδοι που είναι δημοφιλείς στο διαδίκτυο είναι αναποτελεσματικές ή επικίνδυνες. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται:

  • επιτραπέζιο αλάτι;
  • πολύ αλμυρό νερό;
  • μουστάρδα;
  • σιρόπι ιπεκακ;
  • διττανθρακικό άλας;
  • σαπούνι πιάτων;
  • λάδι, βούτυρο ή λίπη·
  • γάλα;
  • αλκοολούχα ποτά;
  • καμένο κάρβουνο ή καμένο ψωμί.
  • δάχτυλα ή αντικείμενα που εισάγονται στο λαιμό.

Γιατί το αλάτι είναι επικίνδυνο

Η χορήγηση αλατιού για την πρόκληση εμέτου μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα νατρίου. Οι συνέπειες περιλαμβάνουν έντονη δίψα, έμετο, αποπροσανατολισμό, τρόμο, σπασμούς, εγκεφαλική βλάβη και θάνατο.

Γιατί δεν πρέπει να βάζετε τα δάχτυλά σας στο λαιμό σας

Τα σκυλιά δεν έχουν αντανακλαστικό εμετού όπως οι άνθρωποι. Το να βάζουν τα δάχτυλα ή αντικείμενα στο στόμα τους μπορεί να προκαλέσει δαγκώματα, τραυματισμούς στο λαιμό, ασφυξία και εισπνοή υπολειμμάτων.

Γιατί το λάδι και το γάλα δεν είναι αντίδοτα

Το λάδι, το βούτυρο και το γάλα γενικά δεν εξουδετερώνουν τα δηλητήρια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να προωθήσουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών ουσιών ή να εισπνευστούν στους πνεύμονες. Δεν πρέπει να δίνονται τροφές ή ποτά χωρίς συγκεκριμένες οδηγίες.

Υπεροξείδιο του υδρογόνου: μπορεί να χρησιμοποιηθεί;

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου 3% έχει χρησιμοποιηθεί ως εμετικό αποκλειστικά σε σκύλους όταν δεν είναι δυνατή η ταχεία πρόσβαση σε κτηνιατρική εγκατάσταση. Ωστόσο, δεν αποτελεί ασφαλές φάρμακο και δεν πρέπει να χορηγείται χωρίς την άδεια και τις άμεσες οδηγίες ενός κτηνιάτρου.

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου μπορεί να προκαλέσει:

  • ερεθισμός του στόματος και του οισοφάγου.
  • γαστρίτιδα;
  • γαστρικά έλκη και αιμορραγία.
  • παρατεταμένος έμετος.
  • διάταση του στομάχου;
  • εισπνοή αφρού;
  • πνευμονία από εισρόφηση.

Συγκεντρώσεις άνω του 3%, όπως αυτές που βρίσκονται σε ορισμένα επαγγελματικά προϊόντα ή προϊόντα λεύκανσης μαλλιών, είναι πολύ πιο επικίνδυνες.

Η ποσότητα που πρέπει να χρησιμοποιηθεί δεν πρέπει να προέρχεται από γενόσημα σκευάσματα που βρίσκονται στο διαδίκτυο. Εξαρτάται από το βάρος του σκύλου, το διαθέσιμο προϊόν, την ουσία που έχει καταποθεί και την κατάσταση του ζώου. Μια λανθασμένη συγκέντρωση ή δοσολογία μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό.

Εάν ο κτηνίατρος κρίνει ότι ενδείκνυται η χορήγηση κατ' οίκον, πρέπει να γνωστοποιήσει:

  • ακριβής συγκέντρωση του προϊόντος·
  • ακριβής ποσότητα προς χορήγηση·
  • μέθοδος χορήγησης·
  • χρόνος αναμονής
  • πιθανή πιθανότητα επανάληψης·
  • πινακίδες για άμεση στάση·
  • μέθοδοι και χρόνοι του επόμενου ελέγχου.

Μην συνεχίσετε να χορηγείτε υπεροξείδιο του υδρογόνου εάν ο σκύλος δεν κάνει εμετό. Οι επαναλαμβανόμενες δόσεις αυξάνουν τον κίνδυνο τραυματισμού χωρίς να εγγυώνται αποτελέσματα.

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε γάτες.

Δεν πρέπει να χορηγείται υπεροξείδιο του υδρογόνου στις γάτες για την πρόκληση εμέτου. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρό ερεθισμό, οισοφαγίτιδα και αιμορραγική γαστρίτιδα. Ο εμετός στις γάτες μπορεί να προκληθεί μόνο από κτηνίατρο με τη χρήση κατάλληλων φαρμάκων και παρακολούθηση.

Πώς προκαλείται ο εμετός από τον κτηνίατρο

Στην κλινική, ο κτηνίατρος μπορεί να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένα εμετικά φάρμακα, τα οποία επιλέγονται με βάση το είδος και την κλινική κατάσταση. Ο σκύλος εξετάζεται πριν από τη διαδικασία και παρακολουθείται κατά τη διάρκεια και μετά τον εμετό.

Η επαγγελματική διαχείριση σας επιτρέπει να:

  • αξιολόγηση της συνείδησης, της αναπνοής και του αντανακλαστικού κατάποσης·
  • επιλέξτε ένα φάρμακο με προβλέψιμο αποτέλεσμα.
  • σταματήστε τον εμετό όταν είναι απαραίτητο.
  • αντιμετωπίστε τυχόν επιπλοκές γρήγορα·
  • εξετάστε το αποβληθέν υλικό·
  • να συνεχίσετε με περαιτέρω διαδικασίες απολύμανσης·
  • έναρξη αντίδοτων και υποστηρικτικών θεραπειών.

Ο εμετός αποβάλλει μόνο ένα μέρος του γαστρικού περιεχομένου και δεν εγγυάται ότι έχει απομακρυνθεί όλο το δηλητήριο. Ακόμα και όταν η καταποθείσα ουσία εμφανιστεί στον εμετό, ο σκύλος μπορεί να χρειαστεί εξέταση, παρατήρηση και θεραπεία.

Ενεργός άνθρακας: δεν πρέπει να χορηγείται μόνος του

Ο ενεργός άνθρακας μπορεί να δεσμεύσει ορισμένες ουσίες στο πεπτικό σύστημα, αλλά δεν είναι αποτελεσματικός έναντι όλων των δηλητηρίων. Η χρήση του στο σπίτι μπορεί να προκαλέσει εισπνοή πνευμόνων, απόφραξη, αλλοιώσεις στα μεταλλικά άλατα και άλλες επιπλοκές.

Δεν πρέπει να χορηγείται σε σκύλους χωρίς κτηνιατρική συμβουλή. Τα κάρβουνα, το καμένο ψωμί και τα προϊόντα μπάρμπεκιου δεν υποκαθιστούν επίσης τον ιατρικό ενεργό άνθρακα.

Περιπτώσεις στις οποίες ο εμετός μπορεί να μην είναι επαρκής

Ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας συνταγογραφήσει περαιτέρω παρεμβάσεις σε περίπτωση κατάποσης:

  • τρωκτικοκτόνα·
  • ανθρώπινα φάρμακα;
  • συμπυκνωμένα φυτοφάρμακα·
  • ξυλιτόλη;
  • σοκολάτα;
  • σταφύλια ή σταφίδες
  • βιταμίνη D;
  • αντιψυκτικά προϊόντα;
  • δολώματα για σαλιγκάρια;
  • τοξικά φυτά;
  • μανιτάρια;
  • λιπασμάτων και γεωργικών προϊόντων.

Ανάλογα με την ουσία, μπορεί να απαιτηθεί ενεργός άνθρακας, αντίδοτα, χορήγηση υγρών, παρακολούθηση γλυκόζης αίματος, παρακολούθηση νεφρών ή ήπατος, αντισπασμωδικά φάρμακα και νοσηλεία.

Ιδιαίτερη προσοχή στην ξυλιτόλη

Η ξυλιτόλη είναι ένα γλυκαντικό που βρίσκεται σε τσίχλες, καραμέλες χωρίς ζάχαρη, αρτοσκευάσματα, συμπληρώματα, οδοντόκρεμες και ορισμένα υγρά φάρμακα. Σε σκύλους, μπορεί να προκαλέσει ταχεία και σοβαρή πτώση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ηπατική βλάβη.

Μην προκαλείτε εμετό ή χορηγείτε οτιδήποτε από το στόμα χωρίς κτηνιατρικές οδηγίες. Ένας σκύλος που εμφανίζει υπογλυκαιμία μπορεί να γίνει αδύναμος, αποπροσανατολισμένος ή ανίκανος να καταπιεί, αυξάνοντας τον κίνδυνο εισρόφησης.

Τι να κάνετε αν ο σκύλος σας έχει ήδη κάνει εμετό

Εάν ο σκύλος κάνει εμετό αυθόρμητα:

  • αφαιρέστε το από το υλικό για να αποτρέψετε την επανακατάποση.
  • να φοράτε γάντια.
  • αερίστε το δωμάτιο εάν υπάρχουν χημικές ουσίες.
  • φωτογράφιση εμετού·
  • κρατήστε δείγμα μόνο εάν το ζητήσει ο κτηνίατρός σας·
  • μην προκαλέσετε περαιτέρω εμετό.
  • επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας ούτως ή άλλως.

Ορισμένες ουσίες στον εμετό μπορεί να είναι επικίνδυνες για τους ανθρώπους και άλλα ζώα. Η πρόσβαση στην περιοχή θα πρέπει να είναι περιορισμένη και θα πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες καθαρισμού.

Σημάδια δηλητηρίασης σε σκύλους

Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με την ουσία και μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μετά από πολλές ώρες ή ημέρες.

Πιθανά σημάδια περιλαμβάνουν:

  • άφθονη σιελόρροια;
  • έμετος ή διάρροια.
  • αίμα στον εμετό ή στα κόπρανα.
  • κοιλιακό άλγος;
  • αδυναμία και υπνηλία.
  • μη φυσιολογική διέγερση;
  • αβέβαιο βάδισμα;
  • τρόμος ή σπασμοί
  • ανώμαλες κόρες των ματιών;
  • δυσκολία στην αναπνοή;
  • ωχρά, μπλε ή πολύ κόκκινα ούλα.
  • αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό;
  • αυξημένη δίψα και ούρηση.
  • αυθόρμητη αιμορραγία;
  • κατάρρευση ή απώλεια συνείδησης.

Η παρουσία οποιουδήποτε από αυτά τα συμπτώματα καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη την πρόκληση εμέτου στο σπίτι.

Δηλητηρίαση κατά τη διάρκεια του κυνηγιού

Τα κυνηγόσκυλα μπορούν να καταπιούν δολώματα, κουφάρια, εγκαταλελειμμένα κομματάκια, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, μανιτάρια, μολυσμένο νερό ή φάρμακα που βρίσκονται σε καταφύγια.

Σε περίπτωση υποψίας κατάποσης κατά τη διάρκεια κυνηγιού:

  • σταματήστε αμέσως τη δραστηριότητα·
  • κρατήστε άλλα σκυλιά μακριά από την περιοχή.
  • μην αγγίζετε δολώματα ή ουσίες με γυμνά χέρια.
  • φωτογραφίστε τον τόπο και το υλικό·
  • συλλέξτε δείγμα μόνο υπό ασφαλείς συνθήκες·
  • επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.
  • Μην δίνετε αλάτι, γάλα, λάδι ή υπεροξείδιο του υδρογόνου χωρίς οδηγίες.

Εάν υπάρχει υποψία για την παρουσία δηλητηριασμένου κομματιού, το υλικό πρέπει να αποθηκευτεί με ασφάλεια και να παραδοθεί στις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τις οδηγίες.

Τι δεν πρέπει να κάνετε μετά από ύποπτη κατάποση

  • Μην περιμένετε να εμφανιστούν τα συμπτώματα.
  • Μην προκαλείτε εμετό χωρίς άδεια.
  • Μην δίνετε αλάτι ή αλμυρό νερό.
  • Μην εισάγετε δάχτυλα ή αντικείμενα στο λαιμό σας.
  • Μην δίνετε γάλα, λάδι, φαγητό ή αλκοόλ.
  • Μην χορηγείτε οικιακό ενεργό άνθρακα.
  • Μην χρησιμοποιείτε συμπυκνωμένο υπεροξείδιο του υδρογόνου.
  • Μην επαναλάβετε μια δόση εάν ο σκύλος δεν κάνει εμετό.
  • Μην περπατάτε ή τρέχετε ένα αδύναμο ζώο.
  • Μην πετάτε τη συσκευασία της ουσίας.
  • Μην καθυστερείτε τη μεταφορά σας για να αναζητήσετε λύσεις στο διαδίκτυο.

Πότε πρέπει να πάτε αμέσως στην κτηνιατρική κλινική επειγόντων περιστατικών

Ο σκύλος πρέπει να μεταφερθεί επειγόντως εάν:

  • είναι αναίσθητο ή δεν αντιδρά·
  • παρουσιάζει σπασμούς ή τρόμο.
  • δυσκολία στην αναπνοή;
  • δεν αντέχει.
  • κατάποση διαβρωτικού προϊόντος·
  • έχει καταπιεί βενζίνη, διαλύτες ή υδρογονάνθρακες·
  • κατάποση αιχμηρού αντικειμένου·
  • κάνει εμετό με αίμα.
  • παρουσιάζει πρήξιμο στην κοιλιά.
  • εμφανίζει ωχρά, μπλε ή πολύ κόκκινα ούλα.
  • η καταποθείσα ουσία δεν είναι αναγνωρίσιμη·
  • η ποσότητα μπορεί να είναι υψηλή.

Κατά τη μεταφορά, κρατήστε τον σκύλο σας ήρεμο, εμποδίστε τον να καταπιεί οποιοδήποτε άλλο υλικό και φέρτε μαζί σας τη συσκευασία του προϊόντος. Εάν είναι δυνατόν, ενημερώστε την εγκατάσταση για την άφιξή σας τηλεφωνικά.

Συνοψίζοντας

Για να μάθετε αν πρέπει να κάνετε εμετό στον σκύλο σας , θα πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με τον κτηνίατρό σας. Η απόφαση εξαρτάται από την ουσία που καταπιείτε, τον χρόνο που έχει παρέλθει και την κατάσταση του ζώου.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αλάτι, μουστάρδα, λάδι, γάλα, απορρυπαντικά και χειροκίνητη διέγερση του λαιμού. Ακόμα και το υπεροξείδιο του υδρογόνου 3% μπορεί να προκαλέσει βλάβη και πρέπει να χορηγείται μόνο όταν ο κτηνίατρος το κρίνει απαραίτητο, ενημερώνοντας απευθείας για τη συγκέντρωση, την ποσότητα και τον τρόπο χρήσης.

Σε περίπτωση υποψίας δηλητηρίασης, η άμεση επικοινωνία με τον κτηνίατρο είναι πιο σημαντική από την προσπάθεια εφαρμογής μιας σπιτικής θεραπείας.

Σε αποδείξεις