Εντερικός Κορονοϊός Σκύλου – Συμπτώματα, Μετάδοση και Πρόληψη

Ο εντερικός κορωνοϊός του σκύλου είναι ένας ιός που επηρεάζει κυρίως τα έντερα του σκύλου και μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερίτιδα που χαρακτηρίζεται κυρίως από διάρροια, έμετο, απώλεια όρεξης και αφυδάτωση. Αναφέρεται συνήθως με τα ακρωνύμια CCoV ή CECoV , από την αγγλική έκφραση canine enteric coronavirus.

Στα περισσότερα ενήλικα σκυλιά, η λοίμωξη είναι ασυμπτωματική ή προκαλεί ήπια, παροδικά εντερικά προβλήματα. Ωστόσο, η ασθένεια μπορεί να γίνει πιο σοβαρή σε κουτάβια, εξασθενημένα σκυλιά και όταν ο κορωνοϊός είναι παρών μαζί με άλλους μολυσματικούς παράγοντες, όπως ο παρβοϊός των σκύλων.

Ο ιός CCoV εξαπλώνεται εύκολα σε μέρη όπου ζουν μαζί πολλά ζώα, όπως φάρμες, κυνοκομεία, οικοτροφεία, καταφύγια και εγκαταστάσεις που φιλοξενούν ομάδες κυνηγετικών σκύλων.

Τι είναι ο εντερικός κορωνοϊός των σκύλων;

Ο εντερικός κορωνοϊός των σκύλων είναι ένας ιός RNA που ανήκει στην ομάδα των άλφα κορωνοϊών. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αναπνευστικό κορωνοϊό των σκύλων ή με τον SARS-CoV-2, τον ιό που ευθύνεται για την COVID-19 στους ανθρώπους.

Ο ιός CCoV πολλαπλασιάζεται κυρίως στα ώριμα κύτταρα που καλύπτουν την επιφάνεια των λαχνών του λεπτού εντέρου. Η βλάβη σε αυτά τα κύτταρα μειώνει προσωρινά την ικανότητα του εντέρου να αφομοιώνει και να απορροφά σωστά το νερό και τα θρεπτικά συστατικά.

Αυτός ο μηχανισμός προκαλεί διάρροια που είναι γενικά λιγότερο σοβαρή από αυτή που σχετίζεται με τον παρβοϊό, καθώς ο εντερικός κορωνοϊός δεν επηρεάζει κανονικά τα βαθιά κύτταρα των εντερικών κρυπτών τόσο επιθετικά όσο ο παρβοϊός.

Εντερικός κορωνοϊός τύπου Ι και τύπου II

Οι εντερικοί κορωνοϊοί των σκύλων χωρίζονται κυρίως σε:

• CCoV τύπου Ι;
• CCoV τύπου II.

Οι δύο τύποι μπορούν να κυκλοφορούν ταυτόχρονα και μερικές φορές να εντοπίζονται στον ίδιο σκύλο. Υπάρχουν επίσης διαφορετικές γενετικές παραλλαγές, η ταυτοποίηση των οποίων απαιτεί συγκεκριμένες μοριακές εξετάσεις.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, έχουν περιγραφεί παραλλαγές ικανές να εξαπλωθούν πέρα ​​από το έντερο και να προκαλέσουν μια πιο σοβαρή συστηματική μορφή. Αυτές οι λεγόμενες παντροπικές μορφές, ωστόσο, δεν αποτελούν τη συνήθη εκδήλωση της εντερικής λοίμωξης από κορονοϊό.

Πώς μεταδίδεται ο εντερικός κορωνοϊός στους σκύλους

Η μετάδοση γίνεται κυρίως μέσω της κοπρανοστοματικής οδού . Ένας σκύλος μολύνεται καταπίνοντας ιικά σωματίδια που αποβάλλονται στα κόπρανα ενός άλλου ζώου.

Η μόλυνση μπορεί να συμβεί μέσω:

• άμεση επαφή με μολυσμένα κόπρανα.
• γλείψιμο του εδάφους ή βρώμικων επιφανειών·
• κοινόχρηστα μπολ;
• κοινόχρηστες ποτίστρες·
• μολυσμένα κλουβιά, κυνοκομεία και κουτιά·
• εξοπλισμός καθαρισμού που χρησιμοποιείται σε πολλαπλά περιβάλλοντα·
• χέρια, ρούχα και υποδήματα των χειριστών·
• οχήματα που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά σκύλων.

Η παρουσία πολλών ζώων στο ίδιο περιβάλλον, η υψηλή εναλλαγή των ζώων, η κακή υγιεινή και το άγχος ευνοούν την εξάπλωση του ιού.

Περίοδος επώασης

Η περίοδος μεταξύ της μόλυνσης και της έναρξης των συμπτωμάτων είναι γενικά σύντομη. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν εντός λίγων ημερών από την έκθεση.

Τα σκυλιά μπορεί να αρχίσουν να αποβάλλουν τον ιό στα κόπρανά τους κατά την αρχική φάση της μόλυνσης και να συνεχίσουν να τον αποβάλλουν ακόμη και μετά την κλινική βελτίωση. Ορισμένα ασυμπτωματικά σκυλιά μπορεί να συμβάλλουν στη μόλυνση του περιβάλλοντος χωρίς να αναγνωριστούν ως μολυσμένα.

Συμπτώματα του εντερικού κορονοϊού σε σκύλους

Πολλές λοιμώξεις δεν προκαλούν εμφανή συμπτώματα. Όταν εμφανιστεί η νόσος, το πιο συνηθισμένο σημάδι είναι η οξεία διάρροια.

Πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• χαλαρά ή υδαρή κόπρανα.
• διάρροια μεταβλητού χρώματος, μερικές φορές κίτρινο-πορτοκαλί.
• βλέννα στα κόπρανα;
• κάνω εμετό;
• μείωση ή απώλεια όρεξης
• κοιλιακός πόνος ή δυσφορία.
• κατεδάφιση;
• αφυδάτωση;
• προσωρινή απώλεια βάρους;
• πυρετός, ο οποίος δεν υπάρχει πάντα.

Η παρουσία αίματος στα κόπρανα δεν είναι η πιο τυπική εκδήλωση της απλής μορφής και θα πρέπει επίσης να οδηγήσει στην εξέταση παρβοϊού, εντερικών παρασίτων, βακτηριακών λοιμώξεων, κατάποσης ξένων σωμάτων ή άλλων αιτιών εντερίτιδας.

Εντερικός κορωνοϊός σε κουτάβια

Τα κουτάβια είναι πιο ευάλωτα στις συνέπειες της διάρροιας και του εμέτου επειδή έχουν πιο περιορισμένα αποθέματα και μπορούν να αφυδατωθούν γρήγορα.

Σημάδια που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής είναι:

• πλήρης άρνηση τροφής και νερού ·
• επαναλαμβανόμενος έμετος.
• πολύ συχνή διάρροια;
• έντονη αδυναμία;
• ξηρές ή ωχρές βλεννώδεις μεμβράνες.
• πόνος στην κοιλιά;
• μείωση της παραγωγής ούρων.
• αίμα στα κόπρανα;
• μείωση της θερμοκρασίας του σώματος;
• αδυναμία έγερσης ή φυσιολογικής αντίδρασης.

Ένα κουτάβι με έμετο και διάρροια θα πρέπει επίσης να εξεταστεί άμεσα εάν υπάρχει υποψία κορωνοϊού, επειδή ο παρβοϊός και άλλες σοβαρές ασθένειες μπορούν να ξεκινήσουν με παρόμοια συμπτώματα.

Συν-λοίμωξη με παρβοϊό και άλλους παράγοντες

Η σοβαρότητα της γαστρεντερίτιδας μπορεί να αυξηθεί όταν ο ιός CCoV σχετίζεται με άλλους μικροοργανισμούς. Τα κουτάβια μπορεί να επηρεαστούν ταυτόχρονα από:

• παρβοϊός σκύλου;
• ροταϊό και άλλους εντερικούς ιούς.
• Giardia duodenalis;
• κοκκίδια;
• εντερικά νηματώδη;
• εντεροπαθογόνα βακτήρια.

Η συν-λοίμωξη με παρβοϊό σκύλου είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Η ταυτόχρονη βλάβη που προκαλείται από πολλαπλούς παράγοντες μπορεί να οδηγήσει σε αιματηρή διάρροια, σοβαρή αφυδάτωση, ανωμαλίες των λευκών αιμοσφαιρίων, σήψη και σοκ.

Επομένως, το θετικό αποτέλεσμα στον κορωνοϊό δεν θα πρέπει να σταματήσει την αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών γαστρεντερίτιδας.

Διαφορά μεταξύ κορονοϊού και παρβοϊού

Ο εντερικός κορωνοϊός και ο παρβοϊός μπορούν να προκαλέσουν εμετό και διάρροια, αλλά είναι διαφορετικοί ιοί.

Η απλή μορφή του CCoV είναι γενικά ηπιότερη και αυτοπεριοριζόμενη. Ο παρβοϊός, από την άλλη πλευρά, μπορεί να καταστρέψει σε βάθος τον εντερικό βλεννογόνο, προκαλώντας σημαντική μείωση των λευκών αιμοσφαιρίων και οδηγώντας γρήγορα σε σήψη και σοκ.

Δεν είναι δυνατόν να γίνει αξιόπιστη διάκριση μεταξύ των δύο λοιμώξεων μόνο με βάση τα κόπρανα. Απαιτείται κτηνιατρική εξέταση και ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις.

Διαφορά από τον αναπνευστικό κορωνοϊό των σκύλων

Ο αναπνευστικός κορωνοϊός του σκύλου , που ονομάζεται CRCoV, επηρεάζει κυρίως την αναπνευστική οδό και μπορεί να συμβάλει στο σύμπλεγμα βήχα του κυνοτροφείου.

Ο εντερικός κορωνοϊός (CCOV), από την άλλη πλευρά, μεταδίδεται κυρίως μέσω των κοπράνων και επηρεάζει το γαστρεντερικό σωλήνα. Οι δύο ιοί δεν θα πρέπει να θεωρούνται ισοδύναμοι και απαιτούν διαφορετικές αξιολογήσεις.

Συνδέεται ο ιός CCoV με την COVID-19;

Ο εντερικός κορωνοϊός των σκύλων δεν είναι ο SARS-CoV-2 και δεν προκαλεί COVID-19 . Ανήκει σε διαφορετική ομάδα κορωνοϊών και έχει προσαρμοστεί στους σκύλους.

Το εμβόλιο κατά του εντερικού κορονοϊού των σκύλων που ενδέχεται να κυκλοφορήσει στην αγορά δεν προστατεύει τους σκύλους ή τους ανθρώπους από τον SARS-CoV-2 και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτό.

Διάγνωση του εντερικού κορωνοϊού σε σκύλους

Η διάγνωση δεν πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στα συμπτώματα, επειδή πολλές εντερικές παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν διάρροια και έμετο.

Οι έρευνες μπορεί να περιλαμβάνουν:

• κλινική επίσκεψη και αξιολόγηση αφυδάτωσης·
• πλήρης εξέταση αίματος;
• βιοχημικό προφίλ και ηλεκτρολύτες·
• παρασιτολογική εξέταση κοπράνων.
• τεστ παρβοϊού σκύλου;
• PCR κοπράνων για την έρευνα για τον κορωνοϊό·
• μοριακά πάνελ για διαφορετικούς γαστρεντερικούς παράγοντες·
• υπερηχογράφημα ή ακτινογραφίες όταν υπάρχουν υποψίες για ξένα σώματα ή άλλες παθολογίες.

Η PCR μπορεί να ανιχνεύσει το γενετικό υλικό του ιού στα κόπρανα, αλλά ένα θετικό αποτέλεσμα θα πρέπει να ερμηνεύεται με προσοχή. Ο CCoV μπορεί επίσης να υπάρχει σε ασυμπτωματικούς σκύλους ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που προκαλούν ασθένειες.

Συνεπώς, η κλινική διάγνωση απαιτεί μια κοινή αξιολόγηση των εργαστηριακών αποτελεσμάτων, των συμπτωμάτων, της ηλικίας του σκύλου και της επιδημιολογικής κατάστασης.

Θεραπεία του εντερικού κορωνοϊού σε σκύλους

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη αντιιική θεραπεία που χρησιμοποιείται συνήθως για την εξάλειψη του εντερικού κορονοϊού. Η θεραπεία είναι κυρίως συμπτωματική και υποστηρικτική.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα, ο κτηνίατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει:

• θεραπεία με υγρά για τη διόρθωση της αφυδάτωσης.
• συμπλήρωση ηλεκτρολυτών;
• φάρμακα για ναυτία και έμετο.
• αναλγητικά όταν υπάρχει πόνος.
• διατροφική υποστήριξη·
• εξαιρετικά εύπεπτη γαστρεντερική διατροφή.
• προβιοτικά ή άλλα προϊόντα για την υποστήριξη της εντερικής λειτουργίας·
• νοσηλεία και παρακολούθηση στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Τα αντιβιοτικά δεν δρουν κατά των ιών και δεν είναι απαραίτητα για απλές μορφές. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον κτηνίατρό σας όταν υπάρχει υποψία βακτηριακής επιπλοκής, σοβαρής δυσλειτουργίας του εντερικού φραγμού ή συν-λοίμωξης.

Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα ή τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπους δεν πρέπει να χορηγούνται μόνοι σας, καθώς ορισμένα μπορεί να είναι αναποτελεσματικά ή επικίνδυνα για τους σκύλους.

Διατροφή κατά τη διάρκεια γαστρεντερίτιδας

Η διατροφική διαχείριση εξαρτάται από τη σοβαρότητα του εμέτου, την ηλικία του σκύλου και τη γενική του κατάσταση. Η παρατεταμένη στέρηση τροφής, ειδικά σε κουτάβια, δεν πρέπει να επιχειρείται χωρίς τη συμβουλή κτηνιάτρου.

Μόλις ελεγχθεί ο εμετός, ο κτηνίατρός σας μπορεί να συστήσει μικρά, συχνά γεύματα μιας πλήρους, εύπεπτης τροφής, ειδικά σχεδιασμένης για γαστρεντερικές διαταραχές.

Θα πρέπει να διατίθεται νερό σύμφωνα με τις οδηγίες. Ένας σκύλος που δεν μπορεί να συγκρατήσει ακόμη και μικρές ποσότητες υγρών απαιτεί επείγουσα αξιολόγηση.

Πρόγνωση

Στις περισσότερες μη επιπλεγμένες λοιμώξεις η πρόγνωση είναι ευνοϊκή και τα συμπτώματα τείνουν να υποχωρούν με κατάλληλη υποστηρικτική θεραπεία.

Η πρόγνωση γίνεται πιο επιφυλακτική όταν υπάρχουν τα ακόλουθα:

• πολύ νεαρή ηλικία·
• σοβαρή αφυδάτωση;
• ανεξέλεγκτος έμετος;
• υποθερμία;
• αιματηρή διάρροια;
• ταυτόχρονη παρβοϊό;
• σημαντικές παρασιτικές λοιμώξεις·
• ανοσοκαταστολή;
• σημεία συστηματικής λοίμωξης ή σοκ.

Απομόνωση του μολυσμένου σκύλου

Ένας σκύλος με υποψία διάρροιας ή θετικότητα στον ιό CCoV πρέπει να διαχωρίζεται από άλλα ζώα, ειδικά από τα κουτάβια.

Κατά τη διάρκεια της απομόνωσης συνιστάται:

• χρησιμοποιήστε ειδικά μπολ και εξοπλισμό·
• συλλέξτε αμέσως τα περιττώματα.
• πλύνετε τα χέρια σας μετά από κάθε επαφή·
• καθαρίστε τα παπούτσια σας πριν μπείτε σε άλλα κουτιά.
• φροντίστε πρώτα τα υγιή σκυλιά και μετά τα άρρωστα·
• αποφύγετε τη μετακίνηση εξοπλισμού μεταξύ διαφορετικών περιοχών·
• Ακολουθήστε τις οδηγίες του κτηνιάτρου σας σχετικά με τη διάρκεια της απομόνωσης.

Η βελτίωση των συμπτωμάτων δεν συμπίπτει απαραίτητα με την άμεση διακοπή της αποβολής του ιού από τα κόπρανα.

Καθαρισμός και απολύμανση περιβάλλοντος

Ο εντερικός κορωνοϊός είναι ένας ιός με περίβλημα και είναι γενικά λιγότερο ανθεκτικός στην περιβαλλοντική έκθεση από τον παρβοϊό. Η παρουσία οργανικής ύλης, ωστόσο, μπορεί να μειώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των απολυμαντικών.

Η σωστή απολύμανση περιλαμβάνει:

• άμεση απομάκρυνση των περιττωμάτων.
• πλύσιμο επιφανειών με απορρυπαντικό;
• ξεπλύνετε όταν χρειάζεται.
• εφαρμογή αποτελεσματικού απολυμαντικού κατά των ιών με περίβλημα·
• σεβασμός της αραίωσης και του χρόνου επαφής·
• πλήρης ξήρανση των δωματίων.
• πλύσιμο κουβερτών και υφασμάτων σε υψηλή θερμοκρασία·
• καθαρισμός μπολ, μεταφορικών μέσων και μέσων μεταφοράς.

Τα απολυμαντικά δεν πρέπει να αναμειγνύονται μεταξύ τους και πρέπει να χρησιμοποιούνται αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Εμβολιασμός κατά του εντερικού κορονοϊού

Εμβόλια κατά του εντερικού κορονοϊού των σκύλων έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά σε ορισμένες αγορές. Ωστόσο, οι πιο πρόσφατες διεθνείς οδηγίες της WSAVA δεν συνιστούν τον τακτικό εμβολιασμό κατά του CCoV.

Η σύσταση βασίζεται σε διάφορους παράγοντες:

• η απλή ασθένεια είναι συνήθως ήπια.
• πολλές λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές.
• Τα κουτάβια ενδέχεται να εκτεθούν πριν ολοκληρωθεί το πρωτόκολλο εμβολιασμού.
• τα στοιχεία για σχετικό κλινικό όφελος θεωρούνται ανεπαρκή·
• Ο εμβολιασμός δεν προσφέρει προστασία από τον αναπνευστικό κορονοϊό ή τον SARS-CoV-2.

Η στρατηγική εμβολιασμού του σκύλου σας θα πρέπει να καθοριστεί από τον κτηνίατρό σας, δίνοντας προτεραιότητα στους απαραίτητους εμβολιασμούς, όπως αυτούς κατά του παρβοϊού, της νόσου Carre και του αδενοϊού.

Πρόληψη του εντερικού κορονοϊού

Η πρόληψη βασίζεται πάνω απ' όλα στην υγιεινή και στη σωστή διαχείριση ομάδων σκύλων.

Τα σημαντικότερα μέτρα περιλαμβάνουν:

• έγκαιρη συλλογή κοπράνων;
• τακτικός καθαρισμός και απολύμανση των κουτιών·
• καραντίνα νέων εισόδων·
• άμεση απομόνωση σκύλων με διάρροια·
• μείωση του υπερπληθυσμού·
• σχηματισμός σταθερών ομάδων·
• ατομικά ή σωστά απολυμασμένα μπολ·
• περιοδικοί κοπρολογικοί έλεγχοι·
• πρόληψη των εντερικών παρασίτων;
• μείωση του στρες;
• πλήρη και σωστά αποθηκευμένη διατροφή.

Εντερικός κορωνοϊός σε εκτροφεία και φάρμες αναπαραγωγής

Ο ιός CCoV μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα σε χώρους συγκέντρωσης μέσω των περιττωμάτων και των μολυσμένων επιφανειών. Τα νεοαπογαλακτισμένα κουτάβια, οι νεοαφιχθέντες και τα στρεσαρισμένα ζώα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.

Ένα πρόγραμμα βιοασφάλειας θα πρέπει να περιλαμβάνει:

• ξεχωριστός χώρος για νέα μαθήματα·
• ένα δωμάτιο απομόνωσης για συμπτωματικούς σκύλους·
• ξεχωριστά μονοπάτια για υγιή και άρρωστα ζώα·
• εξοπλισμός αφιερωμένος σε κάθε τομέα·
• καταγραφή κρουσμάτων διάρροιας·
• διαγνωστικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια επιδημιών·
• ελέγξτε την κατάσταση εμβολιασμού σας κατά του παρβοϊού.
• καθαρισμός των κουτιών από τις πιο καθαρές περιοχές προς τις μολυσμένες.

Σε περίπτωση πολυάριθμων κρουσμάτων, είναι επίσης απαραίτητο να εντοπιστούν τυχόν συν-λοιμώξεις, επειδή η απλή ανίχνευση του CCoV μπορεί να μην εξηγεί πλήρως τη σοβαρότητα του επεισοδίου.

Εντερικός κορωνοϊός και κυνηγόσκυλα

Τα κυνηγετικά σκυλιά μπορούν να εκτεθούν στον ιό ενώ διαμένουν σε ομαδικά κλουβιά, ταξιδεύουν, παρακολουθούν δοκιμές σκύλων και μοιράζονται μεταφορικά μέσα, μπολ ή σημεία ποτίσματος.

Για να μειώσετε τον κίνδυνο, συνιστάται:

• Μην αφήνετε σκύλους από διαφορετικές ομάδες να μοιράζονται μπολ.
• να συλλέγουν τακτικά περιττώματα από τα κυνοκομεία·
• καθαρίστε τα κιβώτια, τα καρότσια και τα οχήματα μετά από κάθε ταξίδι·
• μην φέρνετε σκύλο με διάρροια στην εκπαίδευση.
• απομονώστε άμεσα τα συμπτωματικά άτομα·
• ελέγχετε περιοδικά για εντερικά παράσιτα·
• αποφύγετε τις απότομες αλλαγές στη διατροφή σας κατά τη διάρκεια ταξιδιών.
• να διατηρείτε τα απαραίτητα εμβόλια ενημερωμένα, ειδικά κατά του παρβοϊού.

Μια μείωση στην απόδοση που συνοδεύεται από διάρροια, έμετο ή αφυδάτωση δεν θα πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στο άγχος του κυνηγιού.

Είναι ο εντερικός κορωνοϊός των σκύλων επικίνδυνος για τον άνθρωπο;

Ο ιός CCoV έχει προσαρμοστεί στους σκύλους και δεν θεωρείται κοινή ζωονόσος . Η φυσιολογική εντερική λοίμωξη του σκύλου δεν είναι η ίδια με την COVID-19 και δεν θα πρέπει να αποτελεί λόγο απομάκρυνσης ή εγκατάλειψης ενός ζώου.

Ωστόσο, συνιστάται να τηρείτε την κατάλληλη υγιεινή κατά τη συλλογή των περιττωμάτων, επειδή ένας σκύλος με διάρροια μπορεί ταυτόχρονα να αποβάλει άλλους μικροοργανισμούς που ενδεχομένως σχετίζονται με την ανθρώπινη υγεία.

Πότε πρέπει να επικοινωνήσετε επειγόντως με τον κτηνίατρο

Θα πρέπει να αναζητηθεί άμεση κτηνιατρική βοήθεια όταν ο σκύλος εμφανίσει:

• επαναλαμβανόμενος έμετος.
• πολύ συχνή διάρροια;
• αίμα στα κόπρανα;
• σοβαρή αδυναμία;
• έντονος κοιλιακός πόνος.
• ωχρές ή ξηρές βλεννώδεις μεμβράνες.
• αδυναμία να πιει κανείς νερό;
• σημάδια αφυδάτωσης.
• υψηλός πυρετός ή υποθερμία.
• απώλεια συνείδησης ή κατάρρευση.

Η αξιολόγηση πρέπει να είναι ιδιαίτερα γρήγορη όταν το άτομο είναι κουτάβι, δεν έχει ολοκληρώσει τα εμβόλια ή προέρχεται από περιβάλλον στο οποίο υπάρχουν και άλλα κρούσματα γαστρεντερίτιδας.

Συνοψίζοντας

Ο εντερικός κορωνοϊός των σκύλων είναι ένας μεταδοτικός παράγοντας που μεταδίδεται κυρίως μέσω της κοπρανοστοματικής οδού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, προκαλεί ασυμπτωματική λοίμωξη ή ήπια γαστρεντερίτιδα, αλλά μπορεί να γίνει επικίνδυνος σε κουτάβια και παρουσία παρβοϊού, παρασίτων ή άλλων εντερικών παθογόνων.

Η διάγνωση απαιτεί τη συνδυασμένη ερμηνεία των συμπτωμάτων και των εργαστηριακών εξετάσεων. Η θεραπεία είναι κυρίως υποστηρικτική, ενώ η πρόληψη βασίζεται στην απομόνωση, τη συλλογή κοπράνων, τον καθαρισμό, την απολύμανση και την κατάλληλη διαχείριση της ομάδας. Ο εμβολιασμός κατά του CCoV δεν συνιστάται επί του παρόντος από τις διεθνείς οδηγίες.