FRANCOLINO DI MONTE – Tetrastes Bonasia

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΥΝΗΓΗΤΟ

Η Αγριοκοτσυφίνα , επιστημονικά ταξινομημένη ως Tetrastes bonasia , είναι η μικρότερη από τις αγριοκοτσυφίνες που υπάρχουν στην Ιταλία και ένα από τα πιο διακριτικά και δύσκολα παρατηρήσιμα δασικά πτηνά στην περιοχή των Άλπεων. Σε αντίθεση με τον Βραχοκοτσυφίνα και την Μαύρη Αγριοκοτσυφίνα, οι οποίες συνδέονται κυρίως με ανοιχτά περιβάλλοντα ή την άνω μεταβατική ζώνη του δάσους, η Αγριοκοτσυφίνα είναι ένα είδος που συνδέεται βαθιά με τα ορεινά και υποαλπικά δάση.

Το λεπτό, καφέ, γκρι, λευκό και μαύρο φτέρωμά του προσφέρει αξιοσημείωτα αποτελεσματικό καμουφλάζ. Ένα φράγκολιν που στέκεται ακίνητο στο έδαφος ή ανάμεσα στα χαμηλά φυτά μπορεί να είναι σχεδόν αόρατο ακόμη και από κοντινή απόσταση.

Στην Ιταλία, το είδος απαντάται κυρίως στην περιοχή των Άλπεων , όπου συχνάζει κυρίως σε δομικά σύνθετα δάση πλούσια σε χαμηλή βλάστηση, ξέφωτα, νεαρά δάση, θάμνους και υγροτόπους. Η παρουσία του συνδέεται στενά με την ποιότητα και την ποικιλομορφία του δασικού οικοτόπου.

Η φουντουκιά εμφανίζει επίσης εντελώς διαφορετική συμπεριφορά από τη μαύρη αγριόκουρκου . Δεν σχηματίζει εντυπωσιακές συλλογικές αρένες τραγουδιού και τείνει να σχηματίζει ζευγαρωτούς δεσμούς. Ζει μια μυστική ζωή, συχνά σε ζευγάρια ή μικρές οικογενειακές ομάδες, κινούμενη σιωπηλά μέσα στη βλάστηση.

Από την οπτική γωνία του σκύλου, αντιπροσωπεύει ένα εξαιρετικά μοναδικό είδος θηράματος. Ο σκύλος-δείκτης πρέπει να εργάζεται σε ένα κλειστό περιβάλλον, πλούσιο σε κατακερματισμένες εκπομπές, από το οποίο το θηράμα μπορεί να διαφύγει γρήγορα χρησιμοποιώντας βλάστηση, κορμούς δέντρων, κοιλότητες και μικρές κινήσεις στο έδαφος.

Francolino di monte: ταυτότητα

Πώς να αναγνωρίσετε την φουντουκιά

Η φουντουκιά είναι σημαντικά μικρότερη από την μαύρη αγριόκουρκη και ιδιαίτερα από τον αγριόκουρκο . Η σωματική της διάπλαση μοιάζει με μικρή πέρδικα, αλλά η δομή, το φτέρωμα και η συμπεριφορά της αποκαλύπτουν αμέσως ότι πρόκειται για αγριόκουρκο.

Το σώμα είναι συμπαγές, τα φτερά είναι σχετικά κοντά και στρογγυλεμένα, και η ουρά είναι μάλλον κοντή. Το φτέρωμα χαρακτηρίζεται από έναν σύνθετο συνδυασμό γκρι, καφέ, καστανού, λευκού και μαύρου.

Αυτός ο διακεκομμένος χρωματισμός αναπαράγει τέλεια την εναλλαγή φωτός, σκιών, φύλλων, φλοιού και βλάστησης που είναι χαρακτηριστική της χαμηλής βλάστησης.

Το φτέρωμα καμουφλάζ

Η Hazel Grouse αντιπροσωπεύει ένα εξαιρετικό παράδειγμα καμουφλάζ του δάσους.

Σε αντίθεση με το αρσενικό Μαύρη Αγριοκόριτσα, το οποίο γίνεται εξαιρετικά επιδεικτικό κατά την αναπαραγωγική περίοδο, και τα δύο φύλα της Φουντουκόκοτας διατηρούν ένα συνολικά διακριτικό χρωματισμό.

Όταν το ζώο παραμένει ακίνητο ανάμεσα σε ξερά φύλλα, κλαδιά και χαμηλή βλάστηση, το μοτίβο του φτερώματός του διακόπτει εντελώς τη σιλουέτα του.

Άνδρας και γυναίκα: πώς να τα ξεχωρίσουμε;

Ο σεξουαλικός διμορφισμός είναι παρών, αλλά πολύ λιγότερο εμφανής από αυτόν της Μαύρης Λυροπετεινής.

Το αρσενικό έχει γενικά μια χαρακτηριστική μαύρη κηλίδα στο λαιμό , που πλαισιώνεται από μια υπόλευκη άκρη, και μια μικρή στυτική τούφα στο κεφάλι.

Το θηλυκό, από την άλλη πλευρά, έχει λιγότερο έντονους χρωματισμούς στο λαιμό και συνολικά πιο ομοιόμορφο και καμουφλαρισμένο χρώμα.

Άνδρας και γυναίκα σε σύγκριση

Η χαρακτηριστική ουρά της φουντουκιάς

Η ουρά είναι σχετικά κοντή και έχει μια χαρακτηριστική σκούρα τελική λωρίδα , ιδιαίτερα εμφανής όταν είναι ανοιχτή.

Η διάπλασή του είναι εντελώς διαφορετική από τη μεγάλη ουρά σε σχήμα λύρας της μαύρης αγριόκουρκου και την φαρδιά, στρογγυλεμένη ουρά του αγριόκουρκου.

Τα πόδια

Όπως και άλλες αγριόκουρκες προσαρμοσμένες σε κρύα περιβάλλοντα, η φρανκολίνη έχει πόδια έντονα προσαρμοσμένα στην ορεινή ζωή.

Οι ταρσοί είναι φτερωτοί και κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα δάχτυλα των ποδιών αναπτύσσουν δομές που αυξάνουν την επιφάνεια επαφής, διευκολύνοντας την κίνηση στο χιόνι.

Η Χέιζελ Γκρους και το Χιόνι

Αν και λιγότερο εξειδικευμένη από τον Βραχοπούρναρο , η Φουντουκότρυπα είναι απόλυτα ικανή να ανταπεξέλθει στους αλπικούς χειμώνες.

Κατά τη διάρκεια της κρύας εποχής, αλλάζει τη συμπεριφορά και τη διατροφή του, μειώνει τις περιττές μετακινήσεις και εκμεταλλεύεται την προστασία που προσφέρει η δασική βλάστηση.

Το πέταγμα της φουντουκιάς

Η πτήση είναι τυπική ενός δασικού ορνιθόμορφου: γρήγορη, ξαφνική και πολύ ευέλικτη.

Το ζώο είναι ικανό να πηδάει βίαια από το έδαφος και να σκάβει αμέσως ανάμεσα σε κορμούς δέντρων και κλαδιά.

Τα κοντά, στρογγυλεμένα φτερά δίνουν προτεραιότητα στην επιτάχυνση και την ικανότητα αλλαγής κατεύθυνσης παρά στη συνεχή πτήση.

Το χαρακτηριστικό σφύριγμα

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της Hazel Grouse είναι η φωνητική της έκφραση.

Το αρσενικό εκπέμπει ένα πολύ ψηλό, λεπτό σφύριγμα , που είναι εκπληκτικό για ένα ορνιθόμορφο πουλί και μπερδεύεται εύκολα, από όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτό, με το κάλεσμα ενός μικρού στρουθιόμορφου.

Η φωνητική χρήση χρησιμοποιείται κυρίως στην εδαφική επικοινωνία και μεταξύ των μελών του ζεύγους.

Παγκόσμια εξάπλωση της φουντουκιάς

Το Tetrastes bonasia έχει κυρίως ευρασιατική εξάπλωση.

Η εξάπλωση εκτείνεται από την κεντρική και βόρεια Ευρώπη μέσω μιας τεράστιας δασικής ζώνης έως την ανατολική Ρωσία και τη βορειοανατολική Ασία.

Οι πληθυσμοί της νότιας Ευρώπης είναι πιο απομονωμένοι και δεμένοι με τις κύριες οροσειρές.

Η φουντουκιά στην Ιταλία

Στην Ιταλία, η φουντουκιά εξαπλώνεται σε όλη την αλπική οροσειρά.

Ωστόσο, η παρουσία του δεν είναι ομοιόμορφη: το είδος είναι πιο συνηθισμένο σε περιοχές που διατηρούν κατάλληλα δασικά ενδιαιτήματα, ενώ μπορεί να είναι πολύ σπάνιο ή να απουσιάζει σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από υπερβολικά ομοιόμορφα δάση ή από έντονο περιβαλλοντικό μετασχηματισμό.

Ένα καθιστικό είδος

Η φουντουκιά είναι ουσιαστικά καθιστική.

Τα ενήλικα άτομα τείνουν να παραμένουν στην ίδια περιοχή όλο το χρόνο, κάνοντας σχετικά περιορισμένες μετακινήσεις ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής, το χιόνι και τις περιβαλλοντικές συνθήκες.

Βιότοπος της Φουντουκόψαρου

Ο βιότοπος είναι μια από τις θεμελιώδεις πτυχές για την κατανόηση του είδους.

Η αγριόκουρκουδα δεν χρειάζεται απλώς ένα δάσος: χρειάζεται ένα πολύπλοκο και ποικιλόμορφο δάσος.

Τα δάση που είναι πολύ ομοιόμορφα, χωρίς χαμηλή βλάστηση και με διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες δέντρων, είναι γενικά λιγότερο ευνοϊκά.

Το ιδανικό δάσος

Το βέλτιστο περιβάλλον παρουσιάζει ένα μωσαϊκό που αποτελείται από:

ώριμα δέντρα;

νέες ανανεώσεις·

θάμνοι;

εκκαθαρίσεις;

περιοχές πλούσιες σε χαμηλή βλάστηση·

μικροί υγρότοποι·

ποώδης βλάστηση;

δέντρα και θάμνοι που παράγουν μπουμπούκια και καρπούς.

Τα αγαπημένα ενδιαιτήματα της φουντουκιάς

Γιατί είναι απαραίτητη η χαμηλή βλάστηση;

Η χαμηλή βλάστηση προσφέρει προστασία, τροφή και κίνηση ταυτόχρονα.

Το φραγκολίνο περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σχετικά κοντά στο έδαφος και ως εκ τούτου απαιτεί μια δομή βλάστησης ικανή να το προστατεύει από τους θηρευτές.

Η σημασία του πυρήνα

Το φουντούκι είναι ένα από τα είδη που συνδέονται στενότερα με το βιότοπό του σε πολλές ευρωπαϊκές περιοχές.

Τα μπουμπούκια, οι ιούλοι και άλλα μέρη του φυτού μπορούν να αποτελέσουν σημαντικές πηγές τροφής σε ορισμένες περιόδους του έτους.

Η σημασία του σκλήθρου

Τα σκλήθρα μπορούν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο.

Παρέχουν τροφή και συμβάλλουν στο σχηματισμό της σύνθετης και ποικίλης βλάστησης που χαρακτηρίζει τους καλύτερους οικοτόπους.

Σημύδες και ιτιές

Οι σημύδες και οι ιτιές είναι άλλα είδη που χρησιμοποιούνται συχνά.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, τα μπουμπούκια και τα κλαδιά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία όταν οι διαθέσιμοι πόροι στο έδαφος καλύπτονται από χιόνι.

Γιατί είναι σημαντικές οι εκκαθαρίσεις;

Ένα εντελώς κλειστό δάσος προσφέρει σχετικά περιορισμένη ποσότητα ποώδους βλάστησης και ασπόνδυλων.

Τα μικρά ξέφωτα επιτρέπουν στο φως να φτάσει στο έδαφος και ενθαρρύνουν την ανάπτυξη βοτάνων, θάμνων, φρούτων και εντόμων.

Αυτά τα περιβάλλοντα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία κατά την ανατροφή των νέων.

Η μωσαϊκή δομή του δάσους

Για την αγριόκουρκουτα, η ποιότητα του οικοτόπου εξαρτάται περισσότερο από τη δομή παρά από την απλή παρουσία του δάσους.

Ένα δάσος που αποτελείται από διαφορετικά είδη, διαφορετικές ηλικίες δέντρων, ανοιχτές εκτάσεις και ανεπτυγμένη χαμηλή βλάστηση προσφέρει πολύ περισσότερες δυνατότητες από έναν ομοιόμορφο δασικό σχηματισμό.

Σε τι υψόμετρο ζει;

Η υψομετρική κατανομή ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την αλπική περιοχή, την έκθεση και τη δομή του δάσους.

Μπορεί να συχνάζει σε ορεινά και υποαλπικά δάση, γενικά σε χαμηλότερα υψόμετρα από τα πιο τυπικά ενδιαιτήματα της μαύρης αγριοκότας και ιδιαίτερα του βραχόπτερα.

Φουντουκόψαρο και Μαύρη Λυροπέτα: Ποια είναι η διαφορά;

Φουντουκιά και Βραχοπούρναρος

Τα δύο είδη αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα ακραία σημεία των οικοτόπων που χρησιμοποιούνται από την αλπική αγριόκουρκουτα.

Η φουντουκιά κατοικεί σε βαθιά δάση.

Ο βραχόπτερος, από την άλλη πλευρά, ζει κυρίως σε ανοιχτά περιβάλλοντα σε μεγάλα υψόμετρα πάνω από τα όρια των δέντρων.

Αγριόκουρκος και αγριόκουρκος

Και τα δύο είδη συνδέονται με το δάσος, αλλά έχουν εντελώς διαφορετικά μεγέθη.

Ο Αγριόκουρκος είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός αγριόκουρκος, ενώ ο Φουντουκόκυθος είναι ένας από τους μικρότερους.

Η αγριόκουρκουτα χρησιμοποιεί συχνά δάση πλούσια σε νεαρή βλάστηση και πυκνή βλάστηση. Η μαύρη αγριόκουρκουτα γενικά απαιτεί πολύ μεγάλα και δομημένα δασικά συμπλέγματα.

Η συμπεριφορά της φουντουκιάς

Είναι ένα εξαιρετικά διακριτικό ζώο.

Περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κινούμενο στο έδαφος ανάμεσα στη βλάστηση, όπου το φτέρωμά του το καθιστά πολύ δύσκολο να εντοπιστεί.

Η παρουσία του είδους συχνά ανιχνεύεται πιο εύκολα μέσω φωνητικών εκφωνήσεων, ιχνών ή ξαφνικών πτήσεων παρά μέσω άμεσης παρατήρησης.

Μια κυρίως επίγεια ζωή

Η φουντουκιά ψάχνει το μεγαλύτερο μέρος της τροφής της στο έδαφος.

Κινείται ευκίνητα μέσα στην χαμηλή βλάστηση και χρησιμοποιεί βλάστηση για να παραμένει κρυμμένο.

Τα δέντρα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για ξεκούραση, τροφή και προστασία.

Εδαφική συμπεριφορά

Η φουντουκιά έχει έντονη εδαφικότητα.

Το αρσενικό χρησιμοποιεί συγκεκριμένες φωνητικές εντολές και συμπεριφορές για να σηματοδοτήσει την παρουσία του και να διατηρήσει την επικράτειά του.

Αυτό το χαρακτηριστικό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Ένα μονογαμικό είδος

Σε αντίθεση με τη μαύρη αγριόκουρκουτα, στην οποία τα αρσενικά ανταγωνίζονται στις αρένες για να ζευγαρώσουν με πολλά θηλυκά, η φουντουκιά αγριόκουρκουτα έχει ένα κυρίως μονογαμικό αναπαραγωγικό σύστημα.

Ο σχηματισμός ζευγαριών αποτελεί επομένως κεντρικό στοιχείο της αναπαραγωγικής του στρατηγικής.

Η ερωτοτροπία

Κατά την αναπαραγωγική περίοδο το αρσενικό γίνεται πιο ενεργό και χρησιμοποιεί συχνά το χαρακτηριστικό του σφύριγμα.

Μπορεί να πάρει συγκεκριμένες στάσεις, να ανοίξει ελαφρώς την ουρά του και να δείξει περισσότερα από τα χαρακτηριστικά του φτερώματός του.

Πότε αναπαράγεται;

Η αναπαραγωγική δραστηριότητα αυξάνεται την άνοιξη.

Οι ακριβείς χρόνοι ποικίλλουν ανάλογα με το υψόμετρο, την έκθεση, την κάλυψη χιονιού και την κλιματική τάση του έτους.

Η φωλιά της φουντουκιάς

Η φωλιά χτίζεται απευθείας στο έδαφος.

Το θηλυκό γενικά επιλέγει ένα σημείο καλά προστατευμένο από βλάστηση, συχνά στη βάση ενός δέντρου, κοντά σε έναν κορμό, κάτω από έναν θάμνο ή ανάμεσα στη βλάστηση που βρίσκεται κάτω από τα φυτά.

Πόσα αυγά γεννάει;

Ο συμπλέκτης αποτελείται γενικά από περίπου 7-11 αυγά , αν και ο αριθμός μπορεί να ποικίλλει.

Τα αυγά έχουν ένα χρώμα που τα κάνει λιγότερο ορατά στη φωλιά.

Η επώαση

Η επώαση διαρκεί περίπου 24-26 ημέρες και πραγματοποιείται από το θηλυκό.

Το έντονα καμουφλαρισμένο φτέρωμα επιτρέπει στο θηλυκό να παραμένει λιγότερο ορατό κατά την επώαση.

Τα κοτοπουλάκια

Όπως και σε άλλες Τετραονίνες, οι νεοσσοί είναι προκοιλιακούς και νηστικούς.

Λίγο μετά την εκκόλαψη, είναι σε θέση να ακολουθήσουν τη μητέρα τους και να αρχίσουν να ψάχνουν για τροφή μόνα τους.

Η σημασία των εντόμων για τους νέους

Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων, η διατροφή των νεοσσών περιέχει ένα πολύ σημαντικό συστατικό από έντομα, προνύμφες και άλλα μικρά ασπόνδυλα.

Η υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη επιτρέπει εξαιρετικά γρήγορη ανάπτυξη.

Γιατί είναι σημαντικό το κλίμα κατά την εκκόλαψη;

Οι παρατεταμένες περίοδοι κρύου και βροχής μπορούν να αυξήσουν τη θνησιμότητα μεταξύ των νέων.

Στην πραγματικότητα, τα μικρά εξακολουθούν να έχουν περιορισμένες δυνατότητες θερμορύθμισης και ταυτόχρονα χρειάζονται να τρέφονται συχνά.

Οι ευνοϊκές ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές συνθήκες μπορούν επομένως να καθορίσουν σημαντικά υψηλότερη αναπαραγωγική επιτυχία.

Η οικογένεια Φραγκολίν

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το θηλυκό οδηγεί το γόνο στις πιο ευνοϊκές περιοχές.

Η οικογένεια χρησιμοποιεί κυρίως περιοχές πλούσιες σε κάλυψη, ποώδη βλάστηση και ασπόνδυλα.

Καθώς οι νέοι μεγαλώνουν, η αυτονομία τους αυξάνεται σταδιακά.

Ο ετήσιος κύκλος της φουντουκιάς

Τάισμα της Φουντουκόψαρου

Η διατροφή των ενηλίκων βασίζεται κυρίως σε φυτικές τροφές , αλλά αλλάζει ριζικά καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Η μεγάλη ποικιλομορφία του δασικού οικοτόπου επιτρέπει τη χρήση πολυάριθμων πηγών τροφής.

Τι τρώει την άνοιξη;

Με την φυτική ανάκαμψη γίνονται διαθέσιμα τα ακόλουθα:

βλαστάρια

νεαρά φύλλα;

ταξιανθίες;

πολύτιμοι λίθοι;

πρώτα ποώδη φυτά.

Τι τρώτε το καλοκαίρι;

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η διατροφή γίνεται ιδιαίτερα πλούσια.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

φύλλα;

σπόροι;

φρούτα;

μούρα;

βλαστάρια

ασπόνδυλα.

Τι τρώει το φθινόπωρο;

Το φθινόπωρο προσφέρει πολυάριθμες πηγές ενέργειας που επιτρέπουν στα ζώα να προετοιμαστούν για την κρύα εποχή.

Τα φρούτα, οι σπόροι και τα μούρα μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα σημαντικά.

Τι τρώει τον χειμώνα;

Όταν το χιόνι καλύπτει μεγάλο μέρος της βλάστησης του εδάφους, η φουντουκιά αλλάζει ριζικά τη διατροφή της.

Τα μπουμπούκια, οι ιούλοι και τα μικρά κλαδιά δέντρων και θάμνων έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Η σημύδα, η φουντουκιά, η σκλήθρα και η ιτιά μπορούν να αντιπροσωπεύουν σημαντικούς πόρους ανάλογα με τη σύνθεση του δάσους.

Θηρευτές της Φουντουκόψαρου

Το είδος μπορεί να γίνει θήραμα σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής του.

Πιθανοί θηρευτές περιλαμβάνουν:

είδος γερακίου;

σπουργίτι;

αλεπού;

κουνάβι;

ερμίνα;

άλλα μουστελίδια·

κορακοειδή , ειδικά προς τα αυγά και τα μικρά.

Η κύρια άμυνα: να γίνεις αόρατος

Το φραγκολίνο συχνά αποφεύγει τον κίνδυνο παραμένοντας ακίνητο.

Το εξαιρετικά καμουφλαρισμένο φτέρωμά του τής επιτρέπει να ενσωματωθεί στο δασικό έδαφος.

Μόνο όταν ο κίνδυνος πλησιάζει πολύ μπορεί να προκαλέσει μια ξαφνική και πολύ γρήγορη πτήση.

Ο Φρανκολίνος μπροστά από τον σκύλο που δείχνει

Η συμπεριφορά του Φρανκολίν μπροστά στον σκύλο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να ερμηνευτεί.

Στην πραγματικότητα, το άγριο ζώο έχει πολλές επιλογές: μπορεί να παραμείνει ακίνητο, να απομακρυνθεί στο έδαφος, να γλιστρήσει μέσα στη βλάστηση ή να πετάξει ξαφνικά.

Η διαμόρφωση του δάσους καθιστά επίσης την εκπομπή πολύ πιο περίπλοκη από αυτήν που υπάρχει σε ανοιχτά περιβάλλοντα.

Η εκπόρευση στο δάσος

Κορμοί, θάμνοι, φύλλα, υγρασία και ακανόνιστα ρεύματα αέρα μπορούν να συγκρατήσουν ή να εκτρέψουν την εκπομπή.

Ο σκύλος μπορεί επομένως να αντιμετωπίσει ξαφνικά μια πολύ έντονη εκπομπή και στη συνέχεια να την χάσει λίγα μέτρα αργότερα.

Μόνο η εμπειρία μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε σωστά αυτές τις καταστάσεις.

Η καταδίωξη

Ο Φρανκολίνος μπορεί να κινηθεί γρήγορα στο έδαφος χρησιμοποιώντας κάλυψη.

Ο σκύλος πρέπει επομένως να διακρίνει ένα στατικό παιχνίδι από ένα που σταδιακά κερδίζει απόσταση.

Η υπερβολική πίεση μπορεί να προκαλέσει μια πτήση εκτός ελέγχου.

Η στάση

Όταν το παιχνίδι παραμένει ακίνητο, η στόχευση μπορεί να είναι εξαιρετικά έντονη.

Ο κυνηγός δύσκολα μπορεί να δει το ζώο πριν πετάξει λόγω της βλάστησης και του καμουφλάζ.

Η πτήση στο δάσος

Η πτήση είναι αστραπιαία.

Το Φρανκολίν επιταχύνει γρήγορα και αμέσως χρησιμοποιεί δέντρα και βλάστηση για να ξεφύγει από τα μάτια του.

Η τροχιά μπορεί να αλλάξει μέσα σε λίγα μέτρα.

Το υπόστεγο

Η οπτική παρακολούθηση ενός φραγκολίνου στο δάσος είναι πολύ δύσκολη.

Συχνά το ζώο εξαφανίζεται μετά από λίγα λεπτά πίσω από κορμούς δέντρων και βλάστηση.

Η ικανότητα του σκύλου να βρίσκει την εκπόρευση καθίσταται επομένως θεμελιώδης.

Το ιστορικό κυνήγι της φουντουκιάς

Η φουντουκιά ανήκει στη μεγάλη αλπική και κεντροευρωπαϊκή κυνηγετική παράδοση.

Στο παρελθόν κυνηγιόταν χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένων μορφών κυνηγιού που βασίζονταν στη μίμηση του χαρακτηριστικού του καλέσματος.

Η εξαιρετικά αόριστη φύση του και η σύνδεσή του με σύνθετα δάση το έχουν καταστήσει πάντα ένα ιδιαίτερο και δύσκολο άγριο ζώο.

Μπορεί να κυνηγηθεί η φουντουκιά στην Ιταλία;

Όχι. Η αγριόκοτα δεν περιλαμβάνεται στα θηρεύσιμα είδη που προβλέπονται από το άρθρο 18 του νόμου αριθ. 157 της 11ης Φεβρουαρίου 1992 και ως εκ τούτου αποτελεί προστατευόμενο είδος στην Ιταλία.

Αυτό το στοιχείο το διακρίνει σαφώς, από κυνηγετικής άποψης, από ορισμένα άλλα αλπικά ορνιθόμορφα που καλύπτονται από την εθνική νομοθεσία.

Η σχέση με τα κυνηγετικά σκυλιά πρέπει επομένως να ερμηνεύεται πάνω απ' όλα από ιστορική, βιολογική και γνωσιακή άποψη όσον αφορά τη συμπεριφορά των άγριων ζώων , καθώς και στο πλαίσιο οποιωνδήποτε δραστηριοτήτων των σκύλων που ρυθμίζονται από τους ισχύοντες κανονισμούς.

Γιατί η φουντουκιά είναι ένα ευαίσθητο είδος;

Το είδος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δομή του δασικού οικοτόπου.

Δεν αρκεί η ύπαρξη μιας μεγάλης δασικής έκτασης: το δάσος πρέπει να διαθέτει τα χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για τη θρέψη, την αναπαραγωγή και την προστασία του.

Η απλούστευση των δασών μπορεί επομένως να είναι αρνητική ακόμη και όταν η συνολική δασική έκταση δεν μειώνεται.

Διαχείριση δασών

Η διαχείριση των δασών μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο είδος.

Τα υπερβολικά ομοιόμορφα δάση, που δεν έχουν χαμηλή βλάστηση και νεαρή αναγέννηση, μπορούν να προσφέρουν δυσμενείς συνθήκες.

Η διαχείριση που είναι ικανή να διατηρήσει τη δομική και συνθετική ποικιλομορφία μπορεί αντ' αυτού να συμβάλει στην ποιότητα των οικοτόπων.

Η σημασία των νέων ανανεώσεων

Οι περιοχές όπου το δάσος αναγεννάται φυσικά μπορούν να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερα ευνοϊκή δομή.

Τα νεαρά δέντρα, οι θάμνοι και η ποώδης βλάστηση παράγουν ταυτόχρονα κάλυψη και τροφή.

Κατακερματισμός οικοτόπων

Οι απομονωμένοι πληθυσμοί ενδέχεται να γίνουν πιο ευάλωτοι.

Η συνέχεια μεταξύ κατάλληλων δασικών οικοτόπων επιτρέπει τη διασπορά των νεαρών και τις ανταλλαγές μεταξύ διαφορετικών πυρήνων.

Συνεπώς, οι οικολογικοί διάδρομοι αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.

Ανθρώπινη διαταραχή

Οι ψυχαγωγικές δραστηριότητες μπορούν επίσης να προκαλέσουν όχληση, ειδικά όταν επηρεάζουν επανειλημμένα περιοχές διαχείμασης ή αναπαραγωγής.

Το πρόβλημα μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν κάθε διαρροή συνεπάγεται ενεργειακό κόστος.

Κλιματική αλλαγή

Οι κλιματικές αλλαγές μπορούν επίσης έμμεσα να τροποποιήσουν το βιότοπο του φραγκολίνου.

Οι αλλαγές στη σύνθεση των δασών, στη διάρκεια του χιονιού και στην κατανομή των φυτικών ειδών μπορούν να προκαλέσουν σύνθετες, μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.

Πώς παρακολουθείτε την φουντουκιά;

Η εξαιρετικά φευγαλέα φύση καθιστά την απογραφή δύσκολη.

Η παρακολούθηση μπορεί να χρησιμοποιήσει διαφορετικές μεθοδολογίες που βασίζονται σε φωνητικές εντολές, εδαφική παρουσία, έμμεσα σημάδια και τυποποιημένα πρωτόκολλα.

Η επανάληψη των παρατηρήσεων κατά τη διάρκεια των ετών μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε τις τάσεις του πληθυσμού.

Γιατί είναι χρήσιμο το τραγούδι στις απογραφές;

Το χαρακτηριστικό σφύριγμα του αρσενικού του επιτρέπει να ανιχνεύει ζώα που θα ήταν σχεδόν αδύνατο να παρατηρηθούν απευθείας στη βλάστηση.

Τα ακουστικά πρωτόκολλα που εκτελούνται σε κατάλληλες χρονικές στιγμές και περιόδους μπορούν επομένως να παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την παρουσία του είδους.

Διατήρηση της Φουντουκόψαρου

Η διατήρηση επιτυγχάνεται πάνω απ' όλα μέσω της προστασίας και της σωστής διαχείρισης του οικοτόπου.

Οι ευνοϊκές παρεμβάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

διατήρηση των δομικά ποικιλόμορφων δασών·

διατήρηση της χαμηλής βλάστησης·

συντήρηση των ξέφωτων και των άκρων·

προστασία της νεαρής ανάπτυξης ·

διατήρηση φουντουκιών, σκλήθρων, σημύδων και ιτιών·

μείωση του κατακερματισμού·

προστασία των αναπαραγωγικών περιοχών·

μείωση της όχλησης σε ευαίσθητες περιοχές·

παρακολούθηση του πληθυσμού.

Ποια σκυλιά μπορεί να συναντήσει η Hazel Grouse;

Αν και προς το παρόν δεν είναι θηρεύσιμο είδος στην Ιταλία , η βιολογία του Φρανκολίνου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για την κατανόηση του έργου του σκύλου-δείκτη στα ορνιθόμορφα του δάσους.

Αυτή η αξιολόγηση έχει αποκλειστικά περιγραφική και κυνολογική αξία και δεν αποτελεί ένδειξη για κυνήγι αυτού του είδους.

Ο Άγγλος Σέττερ και ο Φρανκολίνος

Το Αγγλικό Σέττερ έχει χαρακτηριστικά ιδιαίτερα κατάλληλα για την αναζήτηση Ορνιθόμορφων.

Στα δάση, ωστόσο, πρέπει να τροποποιήσει ριζικά την αναζήτησή του σε σύγκριση με τα ανοιχτά περιβάλλοντα, διατηρώντας μεγαλύτερη συνδεσιμότητα και προσαρμόζοντας συνεχώς τη βλάστηση.

Το Γκόρντον Σέττερ στο δάσος

Το Γκόρντον Σέττερ , λόγω της ανθεκτικότητας και της προδιάθεσής του να εργάζεται στη βλάστηση, έχει ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά για την ερμηνεία του δασικού θηράματος.

Η μεθοδική έρευνα και η καλή δικτύωση είναι ιδιαίτερα σημαντικές ιδιότητες.

Το Κούρτσχααρ

Το Kurzhaar συνδυάζει κυνηγετική ικανότητα, προσαρμοστικότητα και ευελιξία.

Στο δάσος, μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά το πλάτος και την ταχύτητα της εργασίας σε σχέση με την πυκνότητα της βλάστησης.

Το Ντράχθααρ

Το Drahthaar έχει προστατευτικό στρώμα και δομή ιδιαίτερα κατάλληλη για σκληρά περιβάλλοντα.

Τα βάτα, οι θάμνοι, η αναγέννηση και η πυκνή βλάστηση μπορούν να αντιμετωπιστούν με σημαντική αποτελεσματικότητα από καλά εκπαιδευμένα άτομα.

Το Βρετάνι Σπάνιελ

Το σχετικά μικρό μέγεθος και η μεγάλη ευκινησία μπορούν να αντιπροσωπεύουν πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά σε δασικά περιβάλλοντα.

Ένα έμπειρο Brittany Spaniel μπορεί να κινηθεί αποτελεσματικά μέσα σε πυκνή βλάστηση και στενούς χώρους διατηρώντας παράλληλα καλή επικοινωνία.

Ο σκύλος στο δάσος πρέπει να αλλάξει την αναζήτησή του

Ο μεγάλος σκύλος βουνού δεν χρειάζεται πάντα να χρησιμοποιεί το ίδιο μοτίβο.

Στα αλπικά λιβάδια, μπορεί να είναι απαραίτητη η παρακολούθηση πολύ μεγάλων εκτάσεων. Στο δάσος φουντουκιών, ωστόσο, καθίσταται απαραίτητο να διαβάζετε τη βλάστηση, να χρησιμοποιείτε τον άνεμο και να διατηρείτε την επικοινωνία.

Η κυνηγετική νοημοσύνη συνίσταται ακριβώς στην ικανότητα προσαρμογής της αναζήτησης στο περιβάλλον.

Η Φουντουκόλα: Κύρια Χαρακτηριστικά

Περιέργειες για την Hazel Grouse

Είναι η μικρότερη αγριόγαλος που υπάρχει στην Ιταλία: οι διαστάσεις της είναι σημαντικά μικρότερες από τη μαύρη αγριόγαλο και τον αγριόκουρκο.

Είναι πολύ πιο εύκολο να το ακούσεις παρά να το δεις: το χαρακτηριστικό του σφύριγμα συχνά σου επιτρέπει να αναγνωρίσεις την παρουσία του χωρίς να μπορείς να παρατηρήσεις το ζώο.

Το φτέρωμά του αναπαράγει την βλάστηση: καφέ, γκρι, μαύρο και άσπρο διακόπτουν τη σιλουέτα καθιστώντας το ζώο σχεδόν αόρατο.

Δεν ζει σε κανένα δάσος: απαιτεί ιδιαίτερα δομικά ποικίλα δάση με πλούσια βλάστηση.

Είναι κυρίως μονογαμικό: μια πολύ σημαντική διαφορά σε σύγκριση με το αναπαραγωγικό σύστημα της μαύρης λυροπέρδικας.

Δεν έχει τραγουδιστικές αρένες: το αρσενικό υπερασπίζεται την περιοχή και επικοινωνεί μέσω του χαρακτηριστικού του κραυγάσματος.

Είναι καθιστικό: περνάει όλο το χρόνο σε σχετικά περιορισμένες περιοχές.

Προστατεύεται στην Ιταλία: δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των θηρεύσιμων ειδών που προβλέπεται από τον νόμο 157/1992.

Αγριόκουρκος, Μαύρη Αγριόκουρκος, Βραχόπτεραγος και Αγριόκουρκος: μια σύγκριση περιβαλλόντων

Γιατί η φουντουκιά είναι ένα συμβολικό είδος του αλπικού δάσους

Η Αγριοκοριτσίδα – Tetrastes bonasia αφηγείται την ιστορία ενός εντελώς διαφορετικού μέρους του βουνού από τον Βραχοκοριτσίδα και τον Μαύρο Αγριοκοριτσίδα.

Αν ο Βραχοπούρνας αντιπροσωπεύει τους βράχους, το χιόνι και τους ανοιχτούς χώρους των μεγαλύτερων υψομέτρων και η Μαύρη Αγριοκότα το μωσαϊκό μεταξύ δάσους και υποαλπικού λιβαδιού, η Αγριοκότα είναι πάνω απ' όλα το άγριο πουλί του σύνθετου δάσους.

Η παρουσία του καταδεικνύει ότι δεν είναι όλα τα δάση οικολογικά ισοδύναμα. Ένα ομοιόμορφο δάσος, που αποτελείται από δέντρα της ίδιας ηλικίας και σχεδόν χωρίς χαμηλή βλάστηση, μπορεί να φαίνεται πλούσιο στους ανθρώπους, αλλά προσφέρει λίγες ευκαιρίες για το είδος.

Η φουντουκιά, από την άλλη πλευρά, απαιτεί φυσική ακαταστασία: ξέφωτα, νεαρά δέντρα, θάμνους, χαμηλή βλάστηση, διάφορα είδη, υγροτόπους και άκρες . Ακριβώς αυτή η πολυπλοκότητα παρέχει τροφή όλο το χρόνο και προστασία από τους θηρευτές.

Ακόμα και η εμφάνισή του αντικατοπτρίζει τέλεια αυτό το περιβάλλον. Του λείπει η λαμπερή μαύρη και εντυπωσιακή ουρά της μαύρης αγριόγαλας, ούτε το χειμωνιάτικο λευκό του βραχόπτερου. Το φτέρωμά του είναι ένα μωσαϊκό από φαινομενικά μέτρια χρώματα που αναπαράγουν με ακρίβεια εκείνα του δάσους.

Η συμπεριφορά τους είναι εξίσου διακριτική. Το φραγκολίνο περνάει μεγάλο μέρος της ζωής του κρυμμένο στη βλάστηση και συχνά αποκαλύπτει την παρουσία του μόνο μέσω του διακριτικού σφυρίχτρου του αρσενικού ή μιας ξαφνικής, βροντερής πτήσης.

Η αναπαραγωγική της βιολογία τη διακρίνει περαιτέρω από άλλες μεγάλες αλπικές αγριόκοτες. Οι εντυπωσιακές συλλογικές αρένες της μαύρης αγριόκοτας δεν υπάρχουν: η αγριόκοτα είναι εδαφική και κυρίως μονογαμική , με μια πολύ πιο μυστικοπαθή στρατηγική που συνάδει απόλυτα με τη ζωή στα δάση.

Για τη διαχείριση της άγριας ζωής, αντιπροσωπεύει πάνω απ' όλα έναν δείκτη της ποιότητας των οικοσυστημάτων των ορεινών δασών. Η προστασία του φραγκολίνου σημαίνει διατήρηση όχι μόνο των δέντρων, αλλά και της βιολογικής πολυπλοκότητας του δάσους.

Η γνώση της αγριόκοτας – Tetrastes bonasia σημαίνει επομένως κατανόηση της δασικής οικολογίας, της προσαρμογής στα βουνά, του καμουφλάζ, της δασοκομικής διαχείρισης, της διατήρησης της αγριόκοτας και της συμπεριφοράς της πανίδας στο αλπικό δάσος : ένα μικρό ορνιθόμορφο που, παρά το μέγεθός του, έχει τεράστια φυσιοκρατική αξία.