Η αίτηση για άδεια οπλοφορίας μπορεί να απορριφθεί εάν ο αιτών έχει ποινικό μητρώο, υπόκειται σε ορισμένα μέτρα ή επιδεικνύει συμπεριφορά που εγείρει ανησυχίες σχετικά με πιθανή κακή χρήση όπλων. Η άρνηση μπορεί να βασίζεται σε λόγους που καθορίζονται ειδικά από το νόμο ή σε μια συνολική αξιολόγηση αναξιοπιστίας.
Οι κύριες διατάξεις περιέχονται στα άρθρα 11 και 43 του Ενοποιημένου Νόμου περί Δημόσιας Ασφάλειας – TULPS . Οι δύο διατάξεις ουσιαστικά διακρίνουν μεταξύ:
- αιτίες που είναι ουσιαστικά δεσμευτικές, παρουσία των οποίων η άδεια πρέπει να απορριφθεί·
- αιτίες υπό αξιολόγηση, τα οποία επιτρέπουν στην αρχή να εξετάσει συγκεκριμένα την προσωπικότητα, τη συμπεριφορά και την αξιοπιστία του αιτούντος.
Ποιοι είναι οι λόγοι απόρριψης βάσει του άρθρου 11 του TULPS;
Το Άρθρο 11 περιέχει τις γενικές απαιτήσεις που ισχύουν για τις άδειες δημόσιας ασφάλειας. Ορίζει ότι η άδεια πρέπει να απορρίπτεται:
- σε όποιον έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης άνω των τριών ετών για έγκλημα που δεν οφείλεται σε αμέλεια και δεν έχει λάβει αποκατάσταση·
- σε οποιονδήποτε υπόκειται σε μέτρο προσωπικής ασφάλειας·
- σε οποιονδήποτε έχει κηρυχθεί εγκληματίας κατά συνήθεια, επάγγελμα ή τάση·
- σε άλλες περιπτώσεις που προβλέπονται ρητά από την κείμενη νομοθεσία.
Ο νόμος προβλέπει επίσης τη δυνατότητα απόρριψης αδειών σε περίπτωση καταδίκης για συγκεκριμένα εγκλήματα κατά του Κράτους, της δημόσιας τάξης, του προσώπου ή της περιουσίας.
Ποιες καταδίκες αποκλείονται συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 43 του Ενοποιημένου Νόμου περί Δημόσιας Εισαγγελίας (TULP);
Το Άρθρο 43 θεσπίζει συγκεκριμένους και αυστηρότερους κανόνες για τις άδειες οπλοκατοχής. Άδειες δεν μπορούν να χορηγηθούν σε κανέναν με τις καταδίκες που αναφέρονται στη διάταξη, συμπεριλαμβανομένων:
- ποινή φυλάκισης για μη ένοχα εγκλήματα κατά προσώπων που διαπράττονται με βία·
- ποινή φυλάκισης για κλοπή, ληστεία, εκβίαση ή απαγωγή με σκοπό τη ληστεία ή την εκβίαση·
- καταδίκη σε φυλάκιση για βία ή αντίσταση στην εξουσία·
- καταδίκη σε φυλάκιση για εγκλήματα κατά της προσωπικότητας του Κράτους ή κατά της δημόσιας τάξης·
- καταδίκη για παράνομη κατοχή όπλων·
- καταδίκη για λιποταξία κατά τη διάρκεια πολέμου, ακόμη και αν έχει χορηγηθεί αμνηστία.
Για να προσδιοριστεί εάν μια καταδίκη εμπίπτει ακριβώς σε μία από τις προαναφερθείσες υποθέσεις, δεν αρκεί να ληφθεί υπόψη η κοινή ονομασία του εγκλήματος: πρέπει να εξεταστεί ο τίτλος του εγκλήματος, το εάν διαπράχθηκε εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, το είδος της ποινής που επιβλήθηκε και το περιεχόμενο της ποινής.
Σας εμποδίζει κάποια καταδίκη να αποκτήσετε άδεια οπλοκατοχής;
Όχι. Δεν έχουν όλες οι καταδίκες αυτόματα το ίδιο αποτέλεσμα. Για εγκλήματα που δεν αναφέρονται ρητά στα Άρθρα 11 και 43, η αρχή πρέπει κανονικά να διενεργεί ειδική αξιολόγηση.
Μπορούν να θεωρηθούν:
- η φύση και η σοβαρότητα του γεγονότος·
- ο χρόνος που έχει παρέλθει από την καταδίκη·
- η ηλικία του ενδιαφερόμενου μέρους κατά τη στιγμή του συμβάντος·
- η πιθανή χρήση όπλων ή βίας·
- η παρουσία άλλων επόμενων επεισοδίων·
- η συμπεριφορά που διατηρείται με την πάροδο του χρόνου·
- η πιθανή αποκατάσταση ή εξάλειψη του εγκλήματος·
- η ικανότητα του γεγονότος να αποκαλύπτει ακόμη και σήμερα έναν κίνδυνο κατάχρησης όπλων.
Η ύπαρξη δεσμευτικής αιτίας και η διακριτική ευχέρεια στην αξιολόγηση της αναξιοπιστίας αποτελούν επομένως δύο διαφορετικά επίπεδα.
Μπορεί μια καταγγελία ή μια εν εξελίξει διαδικασία να αποτελέσει εμπόδιο;
Μια απλή αναφορά δεν ισοδυναμεί με καταδίκη και δεν οδηγεί αυτόματα σε απόρριψη. Ωστόσο, οι αρχές επιβολής του νόμου μπορούν να αξιολογήσουν γεγονότα που προκύπτουν από καταγγελίες, ποινικές διαδικασίες, παρεμβάσεις των αρχών επιβολής του νόμου ή δικαστικές αποφάσεις, ακόμη και όταν δεν έχει ακόμη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση.
Η διοικητική αξιολόγηση, στην πραγματικότητα, έχει προληπτικό σκοπό. Δεν χρησιμεύει για να κηρύξει ένα άτομο ένοχο, αλλά μάλλον για να καθορίσει εάν θα ήταν συνετό να του εμπιστευτεί την πρόσβαση σε όπλα.
Ωστόσο, η άρνηση δεν θα πρέπει να βασίζεται σε μια γενική κατηγορία, σε μη επαληθευμένες πληροφορίες ή στην απλή τυπική ύπαρξη μιας καταγγελίας. Πρέπει να προκύψουν συγκεκριμένα, σχετικά και επαρκώς αιτιολογημένα αποδεικτικά στοιχεία.
Ποιες συμπεριφορές μπορούν να οδηγήσουν σε φόβους για κατάχρηση όπλων;
Το Άρθρο 43 επιτρέπει την άρνηση χορήγησης άδειας σε οποιονδήποτε δεν μπορεί να παράσχει διαβεβαίωση ότι δεν θα κάνει κακή χρήση όπλων. Ανάλογα με τη σοβαρότητα και την τρέχουσα φύση της υπόθεσης, τα ακόλουθα μπορεί να είναι σχετικά:
- απειλές, επιθέσεις, καβγάδες ή βίαιη συμπεριφορά·
- οικογενειακή κακοποίηση και σοβαρές ενδοοικογενειακές συγκρούσεις·
- παρενόχληση ή εμμονική και εκφοβιστική συμπεριφορά·
- κατάχρηση αλκοόλ ή χρήση ναρκωτικών·
- παρορμητικές ή μη ισορροπημένες συμπεριφορές·
- ακατάλληλη χρήση, εκφοβιστική επίδειξη ή απερίσκεπτος χειρισμός όπλων·
- μη αποθήκευση ή πρόσβαση σε όπλα από μη εξουσιοδοτημένα άτομα·
- παράνομη κατοχή όπλων ή πυρομαχικών·
- παραβιάσεις των διατάξεων που περιέχονται στην άδεια·
- κυνηγετικά ή σκοπευτικά περιστατικά που διεξήχθησαν υπό επικίνδυνες συνθήκες·
- εγκληματικές ενώσεις, όταν αποκαλύπτουν συγκεκριμένο κίνδυνο όπλων υπό την επήρεια όπλων ή πρόσβασης σε αυτά.
Δεν συνιστά κάθε πράξη υποχρεωτικά έγκλημα. Ωστόσο, πρέπει να είναι αρκετά σοβαρή ώστε να επηρεάζει την αξιολόγηση της αξιοπιστίας που απαιτείται για την κατοχή άδειας οπλοφορίας.
Μπορούν τα οικογενειακά προβλήματα να εμποδίσουν την αποφυλάκιση;
Ναι, όταν αποκαλύπτουν έναν συγκεκριμένο κίνδυνο. Ιδιαίτερα έντονες διαφωνίες, απειλές, επιθέσεις, εντολές απομάκρυνσης, αναφορές κακοποίησης ή άλλα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να δικαιολογήσουν μια αρνητική αξιολόγηση.
Δεν οδηγεί κάθε οικογενειακή σύγκρουση αυτόματα σε άρνηση. Οι αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και τη συνάφεια των περιστατικών, προσδιορίζοντας εάν υποδηλώνουν κίνδυνο ακατάλληλης χρήσης του όπλου.
Μπορεί να ληφθεί υπόψη η συμπεριφορά των συμβιούντων;
Η παρουσία στο κέντρο κράτησης μελών της οικογένειας ή συγκατοικούντων με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, εθισμούς, βίαιη συμπεριφορά ή ιστορικό αδικημάτων που σχετίζονται με όπλα μπορεί να αξιολογηθεί από την άποψη της ασφάλειας και της φύλαξης.
Οι ευθύνες ενός μέλους της οικογένειας δεν μπορούν να αποδοθούν αυτόματα στον αιτούντα. Πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη σύνδεση με τον κίνδυνο τα όπλα να είναι προσβάσιμα, να χρησιμοποιηθούν κατά λάθος ή να εκτεθούν σε εγκληματική επιρροή.
Είναι η χρήση ναρκωτικών εμπόδιο;
Η χρήση ή ο εθισμός ναρκωτικών μπορεί να επηρεάσει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία , καθώς και την προσωπική αξιοπιστία κάποιου.
Ορισμένα μέτρα που λαμβάνονται σχετικά με τα ναρκωτικά μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε αναστολή της άδειας ή σε προσωρινή απαγόρευση απόκτησής της. Ακόμη και η περιστασιακή χρήση μπορεί επομένως να θεωρηθεί σχετική όταν δεν είναι συμβατή με τις απαιτήσεις ασφαλείας για την οπλοφορία ή την κατοχή όπλων.
Η αποκατάσταση αφαιρεί όλα τα εμπόδια;
Όχι, η αποκατάσταση δεν εγγυάται αυτόματα την αποφυλάκιση.
Στη γενική περίπτωση που προβλέπεται στο Άρθρο 11, όσον αφορά ποινή φυλάκισης που υπερβαίνει τα τρία έτη για έγκλημα που δεν οφείλεται σε αμέλεια, η αποκατάσταση εξαλείφει αυτή τη συγκεκριμένη αυτόματη αιτία. Ωστόσο, η αρχή διατηρεί την εξουσία να αξιολογεί τα γεγονότα και την τρέχουσα αξιοπιστία του ενδιαφερόμενου μέρους.
Για τις καταδίκες που αναφέρονται ειδικά στο Άρθρο 43, οι κανόνες είναι αυστηρότεροι. Η συνταγματική νομολογία έχει αναγνωρίσει τη νομιμότητα των εξαιρέσεων των διατάξεων ακόμη και όταν η καταδίκη είναι παλαιότερη και έχει πραγματοποιηθεί αποκατάσταση.
Η αποκατάσταση, ωστόσο, αποτελεί ένα ευνοϊκό στοιχείο που μπορεί να αποκτήσει σημασία σε τομείς όπου ο νόμος επιτρέπει την διακριτική ευχέρεια αξιολόγησης.
Η αναστολή ή η μη αναφορά σε κάποιον άλλον εξαλείφει την καταδίκη;
Όχι. Η υπό όρους αναστολή της ποινής και το ευεργέτημα της μη μνείας στο πιστοποιητικό που ζητά ο ιδιώτης δεν ακυρώνουν, από μόνα τους, την καταδίκη για τους σκοπούς των ελέγχων που διενεργούνται από την αρχή δημόσιας ασφάλειας.
Ακόμη και η εξάλειψη του εγκλήματος ή άλλα οφέλη πρέπει να εξετάζονται σε σχέση με την συγκεκριμένη εφαρμοστέα διάταξη και δεν συνεπάγονται απαραίτητα το δικαίωμα απόκτησης της άδειας.
Τι αποτέλεσμα έχει μια καταδίκη σε συμβιβασμό λόγω παραδοχής;
Το ζήτημα έχει επηρεαστεί από τη μεταρρύθμιση της ποινικής δικονομίας. Σύμφωνα με πρόσφατες κατευθυντήριες γραμμές για τη διοικητική δικαιοσύνη, μετά τη λεγόμενη μεταρρύθμιση Cartabia, μια απόφαση συμφωνίας για την παραδοχή ενοχής δεν μπορεί να εξομοιωθεί αυτόματα με καταδίκη, προκειμένου να εφαρμοστούν οι δεσμευτικοί περιορισμοί του άρθρου 43 του Ενοποιημένου Νόμου περί Εισαγγελέων (TULP).
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα γεγονότα είναι πάντα άσχετα: μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης αξιολόγησης της αξιοπιστίας και του κινδύνου κακής χρήσης όπλων.
Αποτελεί η έλλειψη ιατρικών απαιτήσεων λόγο αποκλεισμού;
Ναι. Η άδεια δεν μπορεί να εκδοθεί εάν ο αιτών δεν πληροί τις απαιτούμενες σωματικές και ψυχικές προϋποθέσεις ή δεν προσκομίσει έγκυρο πιστοποιητικό υγείας.
Οι ψυχικές ασθένειες, οι εθισμοί, οι παθήσεις που μειώνουν την ικανότητα κατανόησης ή βούλησης, καθώς και οι οπτικές, ακουστικές ή κινητικές βλάβες που δεν είναι συμβατές με την ασφαλή χρήση όπλων μπορεί να είναι σημαντικές.
Η αξιολόγηση της υγείας διαφέρει από τη διοικητική: ακόμη και ένα άτομο που κρίνεται κατάλληλο από γιατρό μπορεί να απορριφθεί εάν δεν προσφέρει επαρκείς εγγυήσεις αξιοπιστίας.
Υπάρχουν άλλες συνθήκες που εμποδίζουν την απελευθέρωση;
Η αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή εάν λείπει μία από τις συγκεκριμένες απαιτήσεις, για παράδειγμα:
- έλλειψη καταλληλότητας για χειρισμό όπλων ·
- έλλειψη κυνηγετικής άδειας για την πρώτη έκδοση της κυνηγετικής άδειας·
- ασυμβίβαστη θέση που προκύπτει από την ιδιότητα του αντιρρησία συνείδησης, όταν δεν έχει γίνει η παραίτηση που απαιτείται από το νόμο·
- ύπαρξη νομαρχιακής απαγόρευσης κατοχής όπλων σύμφωνα με το άρθρο 39 του κωδικοποιημένου νόμου περί δημόσιας ασφάλειας·
- έλλειψη αποδεδειγμένης ανάγκης στην περίπτωση οπλοφορίας πιστολιού για προσωπική άμυνα·
- ελλιπή δικαιολογητικά ή ψευδείς δηλώσεις.
Σας εμποδίζει μια προηγούμενη απόρριψη να υποβάλετε νέα αίτηση;
Όχι απαραίτητα. Μια νέα αίτηση μπορεί να υποβληθεί όταν έχουν αλλάξει οι συνθήκες που οδήγησαν στην προηγούμενη απόφαση.
Ωστόσο, δεν αρκεί η άμεση εκ νέου υποβολή της ίδιας αίτησης χωρίς νέες πληροφορίες. Ο χρόνος που έχει παρέλθει, η επακόλουθη άψογη συμπεριφορά, η αποκατάσταση, η απόρριψη μιας υπόθεσης, μια ευνοϊκή απόφαση ή η επίλυση μιας προηγούμενης πάθησης υγείας μπορεί να είναι συναφή.
Μπορεί να αμφισβητηθεί η άρνηση;
Η απόφαση πρέπει να αναφέρει τους λόγους της. Πριν από την οριστική απόρριψη, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από τον νόμο, η διοίκηση μπορεί να γνωστοποιήσει τους λόγους απόρριψης της αίτησης, επιτρέποντας στον ενδιαφερόμενο να υποβάλει παρατηρήσεις και έγγραφα.
Τα διαθέσιμα διοικητικά ή δικαστικά ένδικα μέσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά της απόφασης, τηρώντας αυστηρά τις σχετικές προθεσμίες. Δεδομένης της πολυπλοκότητας του θέματος, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο επαγγελματία.
Βασικές κανονιστικές αναφορές
- Βασιλικό Διάταγμα της 18ης Ιουνίου 1931, αριθ. 773 – TULPS, άρθρα 11, 39, 42 και 43·
- Βασιλικό Διάταγμα της 6ης Μαΐου 1940, αριθ. 635 – Κανονισμός για την εφαρμογή του TULPS·
- Νόμος της 18ης Απριλίου 1975, αρ. 110·
- Διάταγμα του Υπουργείου Υγείας της 28ης Απριλίου 1998·
- Διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας της 9ης Οκτωβρίου 1990, αριθ. 309, άρθρο 75·
- Νόμος της 7ης Αυγούστου 1990, αρ. 241, ιδίως τα άρθρα 3 και 10-bis·
- Νομοθετικό Διάταγμα αριθ. 150 της 10ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με τις μη ποινικές συνέπειες των ποινών διαπραγμάτευσης ενοχής·
- Συνταγματικό Δικαστήριο, αποφάσεις αριθ. 440 του 1993 και αριθ. 109 του 2019.
Το παρόν ενημερωτικό δελτίο προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν αντικαθιστά μια μελέτη περίπτωσης ή μια επαγγελματική συμβουλή. Οι συνέπειες μιας καταδίκης, μιας αναφοράς, μιας αποκατάστασης ή άλλων μέτρων εξαρτώνται από την εκάστοτε περίπτωση και το εφαρμοστέο δίκαιο. Πριν από την υποβολή αίτησης ή την αμφισβήτηση μιας απόρριψης, συνιστάται να επικοινωνήσετε με το Αρχηγείο Αστυνομίας, τη Νομαρχία ή έναν αρμόδιο δικηγόρο.
