Όλιβερ Φίσερ Winchester δεν ήταν σχεδιαστής με την έννοια του John Moses Browning, τον Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι ή τον Σάμιουελ Κολτ. Δεν ήταν ο άνθρωπος που περνούσε τις μέρες του στον πάγκο του οπλουργού σχεδιάζοντας κάθε μοχλό, ελατήριο ή επιφάνεια κλειδώματος. Το μεγαλείο του ήταν διαφορετικό και, κατά κάποιο τρόπο, εξίσου αποφασιστικό.Winchester Ήταν ο άνθρωπος που αναγνώρισε τις δυνατότητες μιας ακόμη ατελούς τεχνολογίας, βρήκε το απαραίτητο κεφάλαιο για να την υποστηρίξει, συγκέντρωσε εξαιρετικά ταλαντούχους σχεδιαστές και τεχνικούς και μετέτρεψε μια σειρά πειραμάτων στο επαναληπτικό τυφέκιο σε μια από τις πιο διάσημες βιομηχανικές δυναστείες στην ιστορία των όπλων. Η ιστορία του είναι επομένως μια ιστορία... επιχειρηματικό όραμα, βιομηχανική οργάνωση και ικανότητα επιλογής των κατάλληλων ανδρώνΠρώτα ο Χόρας Σμιθ και ο Ντάνιελ Μπ. Γουέσον, μετά ο Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι, και μετά ο Νέλσον Κινγκ: γύρω από τον Όλιβερ Winchester γεννήθηκε μια τεχνική γενεαλογία που θα οδηγούσε από το Volcanic στο Henry, από το Model 1866 στο Model 1873 και, μετά τον θάνατό του, στην εξαιρετική συνεργασία με τον John Moses Browning.
Oliver Winchester: βιογραφικό φύλλο
| ονοματεπώνυμο | Όλιβερ Φίσερ Winchester |
|---|---|
| Γέννηση | Νοέμβριος 30 1810 |
| Τόπος γέννησης | Βοστώνη, Μασαχουσέτη, Ηνωμένες Πολιτείες |
| Θάνατος | Δεκέμβριος 11 1880 |
| Τόπος θανάτου | Νιου Χέιβεν, Κονέκτικατ, Ηνωμένες Πολιτείες |
| δραστηριότητες | Επιχειρηματίας, βιομήχανος και επενδυτής |
| Είσοδος στον τομέα των όπλων | 1855, επένδυση στην εταιρεία Volcanic Repeating Arms |
| Εταιρεία Όπλων Νιου Χέιβεν | Υπό τον έλεγχό του από το 1857 |
| Θεμέλιο Winchester Εταιρεία Επαναλαμβανόμενων Όπλων | 22 1866 Μαΐου |
| Μοντέλο συμβόλων | Winchester Μοντέλο 1866 «Κίτρινο Αγόρι» |
| Βασικοί συνεργάτες | Χόρας Σμιθ, Ντάνιελ Μπ. Γουέσον, Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι, Νέλσον Κινγκ |
| Κληρονομία | Μετασχηματισμός της μοχλευτικής δράσης σε μια παγκοσμίως επιτυχημένη βιομηχανική και εμπορική πλατφόρμα |
Πριν από τα Όπλα: Πουκάμισα, Εμπόριο και Κεφάλαιο
Oliver Winchester Γεννήθηκε στη Βοστώνη το 1810. Η είσοδός του στον κόσμο των όπλων έγινε σχετικά αργά και αντιπροσωπεύει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες διαφορές σε σύγκριση με σχεδόν όλους τους άλλους πρωταγωνιστές.
Πριν ασχοληθεί με τα τουφέκια, Winchester Εργάστηκε στο εμπόριο και την κατασκευή ανδρικών ενδυμάτων. Δημιούργησε τη δική του επιχείρηση πουκαμίσου και απέκτησε εμπειρία στη διοίκηση επιχειρήσεων, στην οργάνωση παραγωγής και ιδιαίτερα στην άντληση και επένδυση κεφαλαίων.
Όταν άρχισε να ενδιαφέρεται για τα όπλα, δεν ήταν ένας νεαρός εφευρέτης που αναζητούσε χρηματοδότηση. Ήταν ήδη ένας επιχειρηματίας ικανός να κατανοήσει τη διαφορά μεταξύ ενός καλού πρωτοτύπου και ενός βιομηχανικά βιώσιμου προϊόντος.
Smith & Wesson και ο ηφαιστειακός κόσμος
Τη δεκαετία του 1850, οι Horace Smith και Daniel B. Wesson εργάζονταν πάνω σε ένα σύστημα επαναλαμβανόμενων όπλων βασισμένο σε έναν χαμηλότερο μοχλό. Η πλατφόρμα προήλθε από προηγούμενα πειράματα με επαναλαμβανόμενα όπλα και χρησιμοποιούσε ένα ειδικό πυρομαχικό γνωστό ως Rocket Ball , στο οποίο η γόμωση προωθητικού περιεχόταν απευθείας στην κοιλότητα του βλήματος.
Η μηχανική ιδέα ήταν συναρπαστική, αλλά τα πυρομαχικά ήταν χαμηλής ισχύος. Αυτό το πρόβλημα είναι θεμελιώδες για την κατανόηση της μελλοντικής επιτυχίας. Winchester: μια καλή πράξη δεν αρκεί αν το φυσίγγιο δεν είναι στο ύψος των περιστάσεων.
Το 1855 ιδρύθηκε η Εταιρεία Ηφαιστειακών Επαναλαμβανόμενων Όπλων. Ο Όλιβερ Winchester Αγόρασε μετοχές της εταιρείας και γρήγορα έγινε ένας από τους σημαντικότερους επενδυτές της.
1857: Winchester παίρνει τον έλεγχο
Η Volcanic αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες. Οι Smith και Wesson αργότερα θα επικεντρώσουν την προσοχή τους σε πιστόλια με μεταλλικά φυσίγγια, ενώ Winchester σταδιακά αύξησε τη συμμετοχή του.
Το 1857 απέκτησε τον έλεγχο της εταιρείας και την αναδιοργάνωσε ως Εταιρεία Όπλων Νιου Χέιβεν. Winchester Δεν εγκατέλειψε μια τεχνολογία που είχε ήδη δείξει εμπορικούς περιορισμούς. Αντίθετα, αποφάσισε να επενδύσει περαιτέρω, πεπεισμένος ότι η αρχή της επανάληψης μοχλού είχε μέλλον.
Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι: Ο εφευρέτης που μας έλειπε Winchester
Ανάμεσα στους άνδρες που εργάζονταν στο ηφαιστειακό περιβάλλον υπήρχε Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι, ένας εξαιρετικά ταλαντούχος μηχανικός και σχεδιαστής. Winchester κατάλαβε την αξία του Χένρι και του εμπιστεύτηκε το έργο της βελτίωσης του όπλου και πάνω απ' όλα της υπέρβασης των ορίων της Ρουκέτας.
Ο Χένρι εργάστηκε πάνω σε ένα πραγματικό μεταλλικό φυσίγγιο rimfire διαμετρήματος .44. Η θήκη μπορούσε να χωρέσει πολύ περισσότερη πυρίτιδα και προσέφερε σημαντικά καλύτερη στεγανοποίηση και αξιοπιστία από το φυσίγγιο Volcanic. Το όπλο και το φυσίγγιο άλλαξαν μαζί.
1860: Γεννιέται το Henry Rifle
Το 1860, ο Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το τουφέκι που θα έφερε το όνομά του. Το νέο τουφέκι χρησιμοποιούσε έναν σωληνωτό γεμιστήρα κάτω από την κάννη και έναν χαμηλότερο μοχλό που χειριζόταν τον μηχανισμό, εκτοξεύοντας τον χρησιμοποιημένο κάλυκα και γεμίζοντας ένα νέο φυσίγγιο στη θαλάμη.
Το Smithsonian περιγράφει το Henry ως τον άμεσο προκάτοχο του διάσημου Winchester και να θυμάστε ότι περίπου 14.000 αντίτυπα κατασκευάστηκαν μεταξύ 1860 και 1866 από την New Haven Arms Company.
Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος και η Φήμη του Ερρίκου
Ο Εμφύλιος Πόλεμος προσέφερε στο Henry μια αξιοσημείωτη επίδειξη. Ο Ομοσπονδιακός Στρατός δεν το υιοθέτησε ως τυποποιημένο όπλο σε μεγάλη κλίμακα, αλλά η κυβέρνηση παρόλα αυτά αγόρασε περίπου 1.700 τουφέκια, και πολλά άλλα αγοράστηκαν ιδιωτικά από στρατιώτες.
Η δυνατότητα βολής πολλών φυσιγγίων χωρίς επαναγέμιση από το στόμιο προσέφερε ένα σαφές πλεονέκτημα σε σχέση με τα παραδοσιακά γεμιστήρες στομίου. Winchester σήμαινε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: το η αγορά άρχιζε επιτέλους να κατανοεί την αξία της επανάληψης.
Oliver Winchester και ο Αβραάμ Λίνκολν
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου Winchester Χρησιμοποίησε μια στρατηγική που θύμιζε πολύ αυτή του Σάμιουελ Κολτ: την παρουσίαση πλούσια διακοσμημένων όπλων σε επιδραστικές προσωπικότητες.
Ένα χαραγμένο και χρυσωμένο τουφέκι Henry δωρήθηκε στον Αβραάμ Λίνκολν με στόχο να προσελκύσει την προσοχή του προέδρου και να ενθαρρύνει το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για το σύστημα. Το όπλο φυλάσσεται τώρα στο Smithsonian.
Το Πρόβλημα του Χένρι: Φόρτωση Ρύγχους
Παρά τα πλεονεκτήματά του, το Henry είχε έναν σημαντικό πρακτικό περιορισμό. Για να γεμίσει τον σωληνωτό γεμιστήρα, ο σκοπευτής έπρεπε να εργάζεται από το μπροστινό μέρος του όπλου. Επιπλέον, ο σωλήνας του γεμιστήρα ήταν εκτεθειμένος και δεν υπήρχε το παραδοσιακό ξύλινο μπροστινό μέρος για να προστατεύει το χέρι από τη θερμότητα της κάννης.
Ήταν επομένως ένα επαναστατικό όπλο, αλλά όχι ακόμη η οριστική μορφή της αμερικανικής δράσης με μοχλό.
Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι και Όλιβερ Winchesterδύο άντρες, δύο διαφορετικοί ρόλοι
Ο Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι σχεδίασε το τουφέκι και το φυσίγγιο .44 rimfire.
Oliver Winchester χρηματοδότησε, οργάνωσε και βιομηχανοποίησε το έργο.
Winchester Δεν εφηύρε το τουφέκι Henry. Αλλά χωρίς Winchester Πιθανότατα το έργο του Ερρίκου δεν θα είχε την ίδια ικανότητα να μετατραπεί σε βιομηχανικό προϊόν ικανό να δημιουργήσει μια δυναστεία.
1866: η γέννηση του Winchester Εταιρεία Επαναλαμβανόμενων Όπλων
22 Μαΐου 1866, Όλιβερ Winchester αναδιοργάνωσε την Εταιρεία Όπλων του Νιου Χέιβεν και ίδρυσε επίσημα την Winchester Εταιρεία Επαναλαμβανόμενων ΌπλωνΤην ίδια χρονιά εμφανίστηκε το πρώτο τουφέκι που έφερε απευθείας το όνομα Winchester: το μοντέλο 1866.
Νέλσον Κινγκ: Ο άνθρωπος που μετέτρεψε τον Χένρι σε Winchester
Εν τω μεταξύ, ο Μπέντζαμιν Τάιλερ Χένρι είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ο ρόλος του επιθεωρητή πέρασε στον Νέλσον Κινγκ.
Ο King εισήγαγε θεμελιώδεις βελτιώσεις. Η πιο σημαντική ήταν μια πλευρική θύρα φόρτωσης στον κορμό, εξοπλισμένη με ελατηριωτό πτερύγιο. Τα φυσίγγια μπορούσαν να φορτωθούν απευθείας στον σωλήνα του γεμιστήρα χωρίς να χρειάζεται να χειριστεί κανείς το στόμιο.
Εισήχθη επίσης ένα ξύλινο μπροστινό μέρος, το οποίο προστάτευε το χέρι του σκοπευτή και έκανε το όπλο πιο παρόμοιο με το μοχλό που γνωρίζουμε σήμερα.
Winchester Μοντέλο 1866: γεννιέται το «Κίτρινο Αγόρι»
Το μοντέλο 1866 ήταν το πρώτο όπλο που έφερε το όνομα WinchesterΟ δέκτης από κράμα χαλκού του έδωσε το χαρακτηριστικό χρυσό χρώμα που θα οδηγούσε στο ψευδώνυμο Κίτρινο αγόρι.
Από τεχνική άποψη, διατήρησε μεγάλο μέρος της λογικής του Henry, αλλά το σύστημα πλευρικής φόρτωσης και το ξύλινο μπροστινό μέρος βελτίωσαν σημαντικά την πρακτικότητα του.
Γιατί το μοντέλο 1866 είναι τόσο σημαντικό
Το 1866 σηματοδοτεί τη στιγμή που η σειρά Volcanic-Henry φτάνει σε μια μορφή που μπορεί να υιοθετηθεί ευρέως στην αγορά. Ο κάτω μοχλός επιτρέπει την ταχεία εναλλαγή γεμιστήρα, ο σωληνωτός γεμιστήρας προσφέρει καλή χωρητικότητα, η πλευρική θύρα απλοποιεί τη φόρτωση και το μπροστινό μέρος βελτιώνει την εργονομία.
Είναι μια επιτέλους ευέλικτη πλατφόρμα, κατάλληλη για κυνηγούς, κτηνοτρόφους, αστυνομικούς, εποίκους και τον στρατό.
Η δράση μοχλού ως όπλο στα σύνορα
Στα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες βίωσαν μια περίοδο τεράστιας επέκτασης προς τα δυτικά. Σιδηρόδρομοι, ράντσα, νέες πόλεις και οικισμοί δημιούργησαν μια ιδανική αγορά για ένα συμπαγές, γρήγορο τουφέκι ικανό να βάλλει πολλαπλές βολές.
Η δράση του μοχλού ταίριαζε απόλυτα σε αυτή την πραγματικότητα και θα γινόταν ένα από τα σπουδαία σύμβολα του αμερικανικού τουφεκιού.
Winchester δεν εφευρίσκει: επιλέγει, χρηματοδοτεί και βελτιώνει
Η ιστορία του Όλιβερ Winchester Διδάσκει ένα σημαντικό μάθημα: δεν είναι όλοι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της βιομηχανίας όπλων εφευρέτες.
Winchester ήταν πάνω απ' όλα ένα επιλογέας ιδεώνΑναγνώρισε την αξία του Volcanic, το ταλέντο του Benjamin Tyler Henry, την εγκυρότητα των τροποποιήσεων του Nelson King και δημιούργησε έναν οργανισμό ικανό να μετατρέψει αυτές τις ιδέες σε προϊόντα.
Το Μοντέλο 1873: το Winchester γίνεται θρύλος
Το 1873, η εταιρεία παρουσίασε ένα νέο τυφέκιο κεντρικής βολής που έμελλε να γίνει ένα από τα πιο διάσημα σχέδια στην αμερικανική ιστορία. Το μοντέλο 1873 χρησιμοποιούσε αρχικά το νέο φυσίγγιο .44-40. Winchester Κεντρική Πυρκαγιά.
Η μετάβαση από το rimfire στο centerfire αντιπροσώπευε μια σημαντική βελτίωση όσον αφορά την απόδοση και τις δυνατότητες εξέλιξης. Ο κινηματογραφικός θρύλος αργότερα θα ενίσχυε σημαντικά τη φήμη του μοντέλου.
Το μοντέλο 1876: Περισσότερη ισχύς για τον μοχλό δράσης
Το 1876, η εταιρεία παρουσίασε ένα μεγαλύτερο τουφέκι, προοριζόμενο για πιο ισχυρά φυσίγγια. Το μοντέλο 1876 καταδεικνύει την επιθυμία για σταδιακή επέκταση της αρχής της δράσης του μοχλού σε πιο απαιτητικές κυνηγετικές εφαρμογές.
Η τελική απάντηση για τα μεγάλα φυσίγγια θα ερχόταν μετά τον θάνατο του Όλιβερ Winchester, με τον Τζον Μόουζες Browning.
Η σχέση με το κυνήγι
Το μοχλό δράσης έγινε ένα από τα σπουδαία κυνηγετικά τουφέκια της Βόρειας Αμερικής.
Ο σωληνοειδής γεμιστήρας, η ταχύτητα επανάληψης και η ευκολία χειρισμού ήταν ιδιαίτερα κατάλληλα για κυνήγι στο δάσος, πάνω σε άλογο και σε καταστάσεις όπου μια γρήγορη δεύτερη βολή θα μπορούσε να είναι χρήσιμη.
Winchester και τα πυρομαχικά
Oliver Winchester Σύντομα συνειδητοποίησε ότι το όπλο δεν μπορούσε να αποχωριστεί από το φυσίγγιο. Η εμπορική αποτυχία του Volcanic συνδέθηκε με τους περιορισμούς του Rocket Ball, την επιτυχία του Henry στα περιφερειακά φυσίγγια .44, και το μοντέλο 1873 αναπτύχθηκε παράλληλα με τα κεντρικά φυσίγγια .44-40.
Winchester τότε άρχισε να κατασκευάζει όχι μόνο τουφέκια, αλλά ένα οικοσύστημα που αποτελείται από όπλα και πυρομαχικά.
Μια μάρκα πριν από ένα μοντέλο
Όπως ο Σάμιουελ Κολτ, ο Όλιβερ Winchester κατάλαβε την αξία του ονόματος. Η μετάβαση από το New Haven Arms στο Winchester Το Repeating Arms δεν είναι απλώς μια εταιρική αναδιοργάνωση: είναι μια επιλογή branding.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά»Winchester«δεν σημαίνει απλώς ένα εργοστάσιο. Για γενιές χρηστών, σχεδόν αυτόματα θα σημαίνει «δράση με μοχλό».
Winchester και Σπένσερ: ο πόλεμος μεταξύ επαναληπτικών τουφεκιών
Η λειτουργία με μοχλό δεν ήταν ο μόνος τρόπος επανάληψης. Ο Christopher Spencer είχε αναπτύξει ένα διαφορετικό σύστημα, με σωληνωτό γεμιστήρα στο κοντάκι και μηχανισμό με μοχλό.
Σε 1868 Winchester αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία της Spencer Repeating Rifle Company, εδραιώνοντας περαιτέρω τη βιομηχανική της θέση.
Η πολιτική πλευρά του Όλιβερ Winchester
Winchester Επίσης, εισήλθε στην πολιτική ζωή του Κονέκτικατ και κατείχε δημόσια αξιώματα. Αυτή η εμπλοκή του συνάδει με το προφίλ των μεγάλων Αμερικανών επιχειρηματιών του δέκατου ένατου αιώνα, οι οποίοι συχνά ασχολούνταν ταυτόχρονα με τη βιομηχανία, τα χρηματοοικονομικά και τους θεσμούς.
Ένα εργοστάσιο που συνεχίζεται πέρα από τον ιδρυτή
Oliver Winchester Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 1880. Η εταιρεία του είχε πλέον εδραιωθεί σταθερά.
Αλλά μερικοί από τους μεγαλύτερους Winchester της ιστορίας δεν είχε ακόμη σχεδιαστεί. Λίγα χρόνια μετά τον θάνατό του, το σπίτι θα συναντούσε Τζον Μωυσής BrowningΑπό αυτή τη συνεργασία θα γεννηθούν τα μοντέλα 1885, 1886, 1892, 1894 και πολλά άλλα όπλα.
Oliver Winchester Δεν είδε αυτά τα μοντέλα. Αλλά είχε κατασκευάσει τη βιομηχανική μηχανή ικανή να τα παράγει και να τα πουλάει παγκοσμίως.
Προσοχή στις αποδόσεις: Όλιβερ Winchester δεν σχεδίασε το μοντέλο 1866
Oliver Winchester δεν ήταν ο τεχνικός σχεδιαστής του Μοντέλου 1866. Το όπλο προήλθε από το τυφέκιο Henry που σχεδίασε ο Benjamin Tyler Henry και βελτιώθηκε κυρίως μέσω του έργου του Nelson King.
Η συμβολή του Winchester Ήταν επιχειρηματικός, οικονομικός και βιομηχανικός. Αυτό ακριβώς τον καθιστά σημαντικό.
Τα εμβληματικά όπλα της εποχής του Όλιβερ Winchester
| Μοντέλο | Anno | σημαντικό ιστορικό |
|---|---|---|
| Ηφαιστειογενής | 1850s | Η πλατφόρμα από την οποία γεννιέται η γενεαλογία της μοχλευτικής δράσης Winchester |
| Henry Rifle | 1860 | Ο Χένρι λύνει το πρόβλημα με τα πυρομαχικά και κάνει το επαναληπτικό τουφέκι πραγματικά αποτελεσματικό. |
| Winchester Μοντέλο 1866 | 1866 | Το πρώτο όπλο που έφερε το όνομα WinchesterΠλευρική πύλη φόρτωσης και μπροστινό μέρος |
| Winchester Μοντέλο 1873 | 1873 | Φέρτε τη δράση του μοχλού Winchester στην εποχή των κεντρικών πυρκαγιών |
| Winchester Μοντέλο 1876 | 1876 | Επεκτείνει την πλατφόρμα σε πιο ισχυρά δοχεία |
Oliver Winchester και ο Σάμιουελ Κολτ: δύο επιχειρηματίες, δύο επαναστάσεις
Η σύγκριση με τον Σάμιουελ Κολτ είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ο Κολτ ήταν ταυτόχρονα εφευρέτης και βιομήχανος. Winchester ήταν κυρίως βιομηχανικό.
Αλλά και οι δύο καταλάβαιναν κάτι ουσιώδες: η τεχνολογία από μόνη της δεν είναι αρκετή . Χρειάζεστε κεφάλαιο, οργάνωση, παραγωγή, μάρκετινγκ και διανομή.
Oliver Winchester και ο Τζον Μωυσής Browning: ο ιδρυτής που άνοιξε τον δρόμο
Όταν ο Τζον Μωυσής Browning μπήκε στην ιστορία WinchesterΟ Όλιβερ ήταν ήδη νεκρός. Κι όμως, η σχέση μεταξύ των δύο είναι σχεδόν γενεαλογική.
Winchester Είχε χτίσει μια εταιρεία που πίστευε ότι το μέλλον της εξαρτιόταν από την ικανότητά της να αποκτά και να αναπτύσσει νέες ιδέες. Browning θα γινόταν το σπουδαιότερο παράδειγμα αυτής της φιλοσοφίας.
Η Αληθινή Ιδιοφυΐα του Όλιβερ Winchester
Oliver Winchester Δεν ήταν ο πιο λαμπρός μηχανικός σχεδιαστής της εποχής του. Ήταν όμως ένας από τους πιο λαμπρούς κατασκευαστές βιομηχανικών συστημάτων.
Είδε αξία εκεί που οι άλλοι έβλεπαν αποτυχία. Αγόρασε μια εταιρεία που αντιμετώπιζε δυσκολίες. Προσέλαβε ικανούς ανθρώπους. Χρηματοδότησε καλύτερα πυρομαχικά. Μετέτρεψε ένα πειραματικό έργο σε πεδίο βολής, ένα πεδίο βολής σε μάρκα και τη μάρκα σε ένα αμερικανικό σύμβολο.
Γιατί ο Όλιβερ Winchester είναι ένας από τους μεγαλύτερους οπλουργούς στην ιστορία
Oliver Winchester Του αξίζει μια θέση ανάμεσα στους μεγάλους οπλουργούς, ακόμα κι αν δεν ήταν, για να αυστηρά μιλήσουμε, οπλουργός πάγκου.
Οι Smith και Wesson έφεραν το Volcanic. Ο Benjamin Tyler Henry έφερε το φυσίγγιο και το τουφέκι του 1860. Ο Nelson King μετέτρεψε αυτό το τουφέκι στο Model 1866. Ο John Moses Browning, μετά τον θάνατο του Όλιβερ, θα οδηγούσε την πλατφόρμα σε μια νέα γενιά όπλων.
Oliver Winchester έκανε κάτι διαφορετικό.
Έχτισε το σπίτι όπου όλες αυτές οι ιδέες μπορούσαν να γίνουν προϊόντα.
Γι' αυτό "Winchester«έχει γίνει κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή μάρκα: είναι ένα από τα παγκόσμια συνώνυμα του τουφέκι με μοχλό δράσης.»
