Μια υπέροχη μέρα για το τέλος της χρονιάς στο Φιορντιμόντε, ευχάριστη παρέα, σκυλιά, ανοιχτοί χώροι, αγκάθια και φασιανοί, πολύ πάθος και η απόδειξη ενός Benelli Κουτί.
Αποφασίσαμε να το κάνουμε, και το κάναμε: μια χειμωνιάτικη μέρα κυνηγιού, όχι με τα συνηθισμένα μας πλήθη, αλλά με νέες γνωριμίες για να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να εξερευνήσουμε τις πολλές πτυχές του κυνηγιού. Το σκηνικό ήταν η κοιλάδα Fiordimonte, την οποία προσεγγίσαμε όλοι με κάποιο δισταγμό λόγω της έντονης χιονόπτωσης λίγες μέρες νωρίτερα. Ωστόσο, ο καιρός ήταν με το μέρος μας, αρχικά λιώνοντας το χιόνι και στη συνέχεια στεγνώνοντας το έδαφος, κάνοντας μια μέρα κυνηγιού κάτι παραπάνω από τέλεια από άποψη καιρού.
Αυτή ήταν η ευκαιρία να περάσω την ημέρα κυνηγώντας με τον Λούκα Νατίτσι, εκπρόσωπο του 16 Caliber Club Ούμπρια και ξαδέρφη Ουμβέρτο και Μάγκντα, που ονομάζονταν Μάντι, «Benelliείναι» ολοκληρωμένο για επάγγελμα και πάθος. Και ήταν η ευκαιρία να δοκιμάσω, χάρη σε αυτήν, τον ολοκαίνουργιο δορυφόρο Benelli, το Caddy, αφού στην πραγματικότητα έχω έναν σκύλο που βάζει τους δορυφόρους σε κρίση: τον Alamino, έναν αλύτρωτο σέττερ για τον οποίο οι αποστάσεις, μεγάλες και πολύ μεγάλες, έχουν τον λόγο τους.
Αφού στήσαμε το Caddy, ξεκινήσαμε για τις απότομες πλαγιές της κοιλάδας Fiordimonte, όπου τόσο οι σκύλοι όσο και οι κυνηγοί έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, σε ένα τοπίο που πραγματικά σε συνδέει με τον εαυτό σου. Κοιλάδες σαν γκρεμούς και υπέροχη θέα μας συνόδευαν, μαζί με τις στάσεις μας και τη συνεχή συμβουλή μας με το Caddy για να μάθουμε τι έκανε ο Alamino πέρα από τον ορίζοντα. Χάρη στη Maddy και την ικανότητά της να συμβουλεύεται το Caddy, γνωρίζαμε ότι σε αστρικές αποστάσεις ο Alamino έτρεχε, κατούρησε κάτω από ένα δέντρο ή σταματούσε. Ξέραμε αν επέστρεφε ή αν απομακρυνόταν περισσότερο, και, χάρη στον πολύ εύχρηστο χάρτη που εμφανιζόταν στο smartphone μας, σε κάποιο σημείο ανακαλύψαμε ακόμη και ότι ο "εξερευνητής" setter, τύπου Magellan, κατέβαινε στην κοιλάδα στον κεντρικό δρόμο. Αργότερα τον εντοπίσαμε αμέσως, να ηγείται της περιπολίας των Carabinieri. Πέρα από τα αστεία, η ασταμάτητη επιθυμία του Alamino να τρέξει μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε διεξοδικά το Caddy, που ήταν πάντα ακριβές στη χαρτογράφηση των κινήσεων του σκύλου σε έναν χάρτη. Στο τέλος του κυνηγιού, μας επέτρεψε να εντοπίσουμε τις παράλογες διαδρομές που ακολούθησε ο κυνηγός για να φτάσει στις πιο απομακρυσμένες γωνιές του κυνηγετικού καταφυγίου Marche. Καταφέραμε να παρακολουθήσουμε τα πάντα: πού σταμάτησε, πού έτρεξε μανιωδώς, πόσα χιλιόμετρα -πολλά, πολλά- κάλυψε σε έναν ξέφρενο αγώνα. Με λίγα λόγια, με κάθε ειλικρίνεια, το Caddy μου επέτρεψε να μάθω λίγα περισσότερα για το τι κάνει ο Alamino έξω από τα μάτια μου, κάτι που συμβαίνει για το 80% της ημέρας κυνηγιού.
Αλλά ευτυχώς είχαμε και άλλα σκυλιά και μας επέτρεψαν να έχουμε κι αυτά ένα ικανοποιητικό κυνήγι.
Η Μάντι ήταν μια ευχάριστη ανακάλυψη και από αυτή την άποψη: μια νηφάλια προσωπικότητα, μια κομψή ερμηνεύτρια της κυνηγετικής δράσης, ποτέ υπερβολική, έκανε την παρέα της ομάδας σαφώς καλύτερη, επιδεικνύοντας μεγάλο πάθος σε συνδυασμό με την εξαιρετική αίσθηση ότι έκανε τα πάντα με γνώμονα την απόλυτη ασφάλεια, μια κρίσιμη πτυχή του ομαδικού κυνηγιού. Σεβόταν τη δουλειά των σκύλων, τα ταλέντα τους και τους κυνηγετικούς συντρόφους της. Και... ας το παραδεχτούμε... μια αναμφισβήτητα εξαιρετική σκοπεύτρια. Με λίγα λόγια, μια παθιασμένη κυνηγός σε όλα τα επίπεδα και η αδιαμφισβήτητη Νταϊάνα της ομάδας.
Ο Λούκα, ένας κορυφαίος κυνηγός, διανθίζει τη σοβαρή του προσέγγιση στο κυνήγι με, όπως μόνο αυτός μπορεί, ξεκαρδιστικές ιστορίες που θα καλωσορίζατε σε οποιαδήποτε κυνηγετική παρέα· και σε αυτή την περίπτωση, τα έδωσε όλα.
Μια μέρα που σίγουρα αξίζει να επαναληφθεί, με την ίδια παρέα, τόσο αποτελεσματική και τόσο ευχάριστη.
Καλή Χρονιά σε όλους, και καλή τύχη για το υπόλοιπο της κυνηγετικής περιόδου.
Ρίτσαρντ Τσεκαρέλι
