Το επιστημονικό περιοδικό «Global Ecology and Conservation» δημοσίευσε πρόσφατα μια μελέτη που αναλύει τα θηρεύσιμα είδη στην Ευρώπη και τις αιτίες της μείωσής τους: δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της θηρεύσιμης ικανότητας και της πιθανότητας μείωσης ενός είδους.
Το έργο «Ούτε η νόμιμη θηρευσιμότητα ούτε το ενδιαφέρον για θήρευση με βάση τη συγκομιδή εξηγούν την ευρεία κλίμακα διακύμανσης στην πιθανότητα μείωσης του πληθυσμού σε ευρωπαϊκή κλίμακα » των συγγραφέων Eva de la Peña, Beatriz Arroyo, Marta Cruz-Flores, Barry J. McMahon, συνέκρινε τη θηρευσιμότητα των ειδών στην Ευρώπη, το επίπεδο θήρευσης ( που θεωρείται δείκτης κυνηγετικού ενδιαφέροντος) και τις τάσεις των αναπαραγωγικών πληθυσμών για να αξιολογήσει εάν το γεγονός ότι ένα είδος είναι θηρεύσιμο και οι ποσοστώσεις θήρευσης σχετίζονται με την πιθανότητα μείωσης του είδους.
Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης, η οποία περιελάμβανε πολυάριθμους παράγοντες, κατέδειξαν αρχικά ότι δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της θηρευσιμότητας ενός είδους και της πιθανότητας μείωσής του. Περαιτέρω ανάλυση τόνισε ότι το κυνηγετικό ενδιαφέρον, εκφρασμένο ως η ποσότητα της θήρευσης, δεν συσχετίζεται με την πιθανότητα μείωσης του είδους. Με άλλα λόγια, τα είδη που υπόκεινται σε μεγαλύτερη θήρευση δεν είναι πιθανό να μειωθούν λόγω του κυνηγιού.
Η ανάλυση περιελάμβανε επίσης τα είδη του Παραρτήματος 1 της οδηγίας (αυτά που δεν μπορούν να θηρευτούν ) για τα οποία ήταν εμφανής η συσχέτιση μεταξύ της μείωσης και των χαρακτηριστικών του είδους, όπως η σύνδεση με γεωργικά ενδιαιτήματα, τη φωλιάσματα στο έδαφος και την εντατική γεωργία.
Όσον αφορά τα θηρεύσιμα είδη, οι συγγραφείς προτείνουν επίσης ως εξήγηση το γεγονός ότι πολλά θηρεύσιμα είδη υπόκεινται σε ενεργή διαχείριση οικοτόπων και έλεγχο των θηρευτών.
Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το κυνήγι δεν θα πρέπει να θεωρείται στοιχείο που έχει αντίκτυπο στους πληθυσμούς, ιδίως σε τοπικό επίπεδο. Ωστόσο, αυτή η πρώτη ανάλυση καταδεικνύει ότι το γεγονός ότι ένα είδος είναι θηρεύσιμο και το μέγεθος του σάκου δεν μπορούν να θεωρηθούν ως οι παράγοντες που καθορίζουν τις τάσεις του πληθυσμού.
Αυτό το έργο έρχεται μετά τη μακροχρόνια υποστήριξη του Γραφείου Έρευνας και Μελετών της Federcaccia, η οποία επιβεβαιώνει τη σημασία των δράσεων περιβαλλοντικής διαχείρισης ως τον κύριο παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τη μακροπρόθεσμη διατήρηση τόσο της θηρεύσιμης όσο και της προστατευόμενης ορνιθοπανίδας.
Η δημοσίευση είναι διαθέσιμη στον σύνδεσμο:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2351989426003689?via%3Dihub
Λήψη από το Federcaccia.org
