ONCFS – (Office National de la Chasse e de la Faune Savage) – Η γκρίζα πέρδικα ή πέρδικα
Κατάσταση
Ευρώπη. Η γκρίζα πέρδικα δεν απειλείται επί του παρόντος ως είδος που αντιμετωπίζει δυσκολίες. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός της εξακολουθεί να είναι υψηλός σε όλη την Ευρώπη. Ωστόσο, ο αριθμός της μειώθηκε δραματικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν σταθεροποιηθεί τη δεκαετία του 2000. Ως αποτέλεσμα, η γκρίζα πέρδικα ταξινομείται επί του παρόντος ως «λιγότερο ανησυχητική» ή ευάλωτη σε όλη την Ευρώπη. Το είδος περιλαμβάνεται στα Παραρτήματα II και III της Οδηγίας για τα Πουλιά και στο Παράρτημα III της Σύμβασης της Βέρνης. Το κυνήγι επιτρέπεται. Η Γαλλία φιλοξενεί τον μεγαλύτερο πληθυσμό γκρίζων πέρδικων στη Δυτική Ευρώπη. Ο αριθμός της εκτιμήθηκε σε περίπου 800.000 ζευγάρια την άνοιξη του 2008. Η μείωση των αναπαραγωγικών ζευγών γκρίζων πέρδικων τα τελευταία 30 χρόνια συνοδεύτηκε από μείωση του αριθμού τους.
Ρυθμιστικά μέτρα στη Γαλλία
Το κυνήγι της γκρίζας πέρδικας επιτρέπεται σε όλη τη χώρα. Το κυνήγι της γκρίζας πέρδικας συχνά γίνεται κατόπιν αιτήματος των κυνηγών και οι μέθοδοί του μπορεί να περιλαμβάνουν:
• ένα σχέδιο θήρευσης ή διαχείρισης, κυρίως στις περιοχές του Κέντρου, της Πικαρδίας και της Καμπανίας-Αρδεννών
• περιορισμένος αριθμός ημερών κυνηγιού (Nord Pas-de-Calais, Βρετάνη, Franche-Comté…),
• ένα μικτό σύστημα ποσοστώσεων και περιορισμένος αριθμός ημερών.
Ένα ιδιαίτερο υποείδος στα βουνά
Στις Άλπεις, η γκρίζα πέρδικα βρίσκεται γύρω από το πέρασμα Lautaret και στο Briançonnais, σε υψόμετρο περίπου 2000 μ. Η παρουσία της συνδέεται με απελευθέρωση, πιθανώς απλού φαινοτύπου.
Στα Πυρηναία, βρίσκεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά σε όλη την οροσειρά. Πρόκειται για το υποείδος P. p. hispaniensis. Θεωρείται πολύ άγριο και η απελευθέρωσή του απαγορεύεται σε ορεινές περιοχές άνω των 1000 μέτρων υψόμετρο.
Το Massif Central εξακολουθεί να φιλοξενεί υπέροχους πληθυσμούς. Αυτό είναι το προπύργιο του είδους, το οποίο ταυτόχρονα διαθέτει τις υψηλότερες πυκνότητες (τοπικά έως 50 ζευγάρια/100 εκτάρια ή περισσότερο) και το υψηλότερο ποσοστό δήμων όπου το είδος υπάρχει σε πυκνότητες που υπερβαίνουν τα 15 ζευγάρια/100 εκτάρια. Οι πυκνότητες έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, μετά την καταστροφική αναπαραγωγή του 2008 και τον μέσο όρο του 2009. Ο εθνικός δείκτης πυκνότητας αυξήθηκε το 2011 και το 2012 μετά από εξαιρετικές αναπαραγωγές το 2010 και το 2011. Η γεωγραφική κατανομή αυτών των διαφορετικών επιπέδων πυκνότητας αποκαλύπτει την ύπαρξη, αφενός, ολόκληρων περιοχών ιδιαίτερα ευνοϊκών για το είδος και, αφετέρου, ενός «μωσαϊκού» με μερικές φορές σημαντικές διαφορές πυκνότητας. Το ένα ζεύγος είναι κοινό με το άλλο. Σε άλλες περιοχές όπου εμφανίζεται το είδος, οι πυκνότητες δεν υπερβαίνουν τα 5 ζευγάρια/100 εκτάρια. Ωστόσο, πρόκειται για μια τοποθεσία «υψηλής πυκνότητας», καθώς το είδος υπάρχει γενικά μόνο ως υπολειμματικοί πληθυσμοί σε λιγότερο από 1 ζεύγος/100 εκτάρια.
Ευαισθησία στις γεωργικές πρακτικές
Η χερσαία φύση της γκρίζας πέρδικας και η ιδιοκτησία της σε γεωργική γη την καθιστούν ευάλωτη σε γεωργικές πρακτικές, όπως η άρδευση, το όργωμα των ερημικών εκτάσεων και των άκρων των δρόμων, και η κοπή χορτονομής τον Μάιο-Ιούνιο, οι οποίες είναι πιθανό να καταστρέψουν τα πτηνά και τις αδέσποτες, ανύπαρκτες ή αγκιστρωμένες πέρδικες. Η χρήση φυτοφαρμάκων που μειώνουν τη διαθεσιμότητα των εντόμων και μπορούν να προκαλέσουν δηλητηρίαση είναι σίγουρα ένας περιοριστικός παράγοντας, όπως και το πρώιμο όργωμα των καλαμιών.
Θήρευση
Υπάρχουν πολλοί γενικοί θηρευτές που μπορούν δυνητικά να θηρεύσουν γκρίζες πέρδικες στο στάδιο του αυγού, του νεοσσού ή του ενήλικα. Στα θηλαστικά θηρευτές περιλαμβάνονται οι αλεπούδες και τα μουστελίδια όπως οι νυφίτσες, οι πελαργοί και οι ερμίνες. Οι άγριες γάτες, οι αγριόγατες, οι σκαντζόχοιροι, τα ποντίκια και τα αδέσποτα σκυλιά είναι άλλοι πιθανοί θηρευτές, αλλά οι μελέτες διαφέρουν ως προς την έκταση της θήρευσής τους στις γκρίζες πέρδικες. Τα είδη πτηνών που θηρεύουν γκρίζες πέρδικες στο στάδιο της ενήλικης ζωής τους είναι κυρίως αρπακτικά πτηνά, όπως ο όρνιθας ή ο ευρωπαϊκός κέρατο. Τα κορακοειδή, όπως το μαύρο κοράκι ή η καρακάξα, επιτίθενται σε αυγά και νεοσσούς. Αυτά τα αρπακτικά μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο ευρείες κατηγορίες ανάλογα με τη στρατηγική κυνηγιού τους: χερσαία σαρκοφάγα που κυνηγούν μετά το σκοτάδι, και όχι με την όσφρηση, και εναέρια θηρευτές, συμπεριλαμβανομένου του κυνηγιού κατά τη διάρκεια της ημέρας σε κοινή θέα.
ασθένειες
Υπάρχουν ορισμένες ασθένειες που σχετίζονται με παρασιτικά σκουλήκια (αναπνευστικά: συγγαμικά ή πεπτικά: τριχοειδή αγγεία, ετεροκινησία), μύκητες (ασπεργίλλωση), πρωτόζωα (ιστομονίαση, τριχομονίαση, κοκκιδίωση) ή βακτηριακές ασθένειες (παστεριδίαση, σαλμονέλωση, κολιβακίλωση). Η επίδρασή τους στα άγρια πτηνά δεν είναι πολύ σημαντική.
Αντοχή στις καιρικές συνθήκες
Οι γκρίζες πέρδικες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στις καιρικές συνθήκες κατά την αναπαραγωγή τους. Οι βροχοπτώσεις μπορούν να πνίξουν τα αυγά και οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την εκκόλαψη. Το κρύο, ο άνεμος και η βροχή είναι πιθανό να αυξήσουν σημαντικά τη θνησιμότητα των νεοσσών. Οι καιρικές συνθήκες μπορούν επίσης να επηρεάσουν έμμεσα την επιβίωση των νεοσσών μέσω της διαθεσιμότητας εντόμων. Ομοίως, οι σκληρές χειμερινές συνθήκες (παγετός, χιόνι) μπορούν να καταστήσουν την αναζήτηση τροφής δύσκολη και ενεργοβόρα για τα ενήλικα πουλιά.
DOG TRACE X20+ …. Ο ΣΚΥΛΟΣ ΣΑΣ ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟ
Αγοράστε το στο OUTDOORMARKET.IT και θα λάβετε αμέσως ένα υπέροχο δώρο
