Köpeğinizin şüpheli bir madde yuttuktan sonra kusmasını sağlamak ilk akla gelen çözüm gibi görünse de, her zaman faydalı değildir ve bazı durumlarda zehirlenmeyi ciddi şekilde kötüleştirebilir . Aşındırıcı ürünler, hidrokarbonlar, keskin cisimler ve diğer birçok madde, yukarı doğru çıkarken yemek borusuna, ağza ve solunum yollarına yeniden zarar verebilir.
Veteriner hekim veya veteriner toksikoloji servisine danışıldıktan sonra mutlaka kusma işlemi yapılmalıdır. Uzman, maddeyi, miktarını, geçen süreyi, köpeğin ağırlığını, klinik durumunu ve solunum yoluyla alınma riskini değerlendirecektir.
Zehirlenmeden şüpheleniyorsanız, belirtilerin ortaya çıkmasını beklememelisiniz: bazı maddeler, hasar zaten başlamışken gecikmeli belirtilere neden olur.
Şüpheli bir zehirlenme durumunda hemen ne yapılmalı?
İlk adım, kendinizi maddeye maruz bırakmadan köpeği maddeden uzaklaştırmaktır. Ardından veteriner hekiminizle veya acil veteriner kliniğiyle iletişime geçin.
Görüşmeden önce şunları toplamak faydalı olacaktır:
- Tüketilen ürünün tam adı;
- Ambalajın ve etiketin fotoğrafı;
- İçerik listesi veya aktif bileşen;
- maddenin konsantrasyonu;
- Muhtemelen yutulan miktar;
- yutulma zamanı;
- Köpeğin ağırlığı, yaşı ve cinsi;
- Devam eden hastalıklar ve tedaviler;
- Belirtiler zaten ortaya çıktı;
- Kendiliğinden kusmanın varlığı.
Mümkünse, kusmuğun orijinal ambalajını, bir örneğini ve kusmuğa ait herhangi bir fotoğrafı ofise getirin. Kimyasal veya toksin içerebilecek kusmuğa doğrudan maruz kalmayın.
Veteriner hekim kusmayı tetiklemeye karar verebilir.
Aşağıdaki durumlarda kusmanın tetiklenmesi düşünülebilir:
- Yutma olayı yakın zamanda gerçekleşti;
- Maddenin muhtemelen hala midede olduğu tahmin ediliyor;
- Köpek uyanık, durumu stabil ve yutkunabiliyor;
- Ürün aşındırıcı, uçucu veya keskin değildir;
- Zehirlenme riski, işlemin riskinden daha fazladır;
- Kusmuğun solunmasını kolaylaştıracak hiçbir koşul yoktur.
Tüm maddeler için geçerli bir zaman sınırı yoktur. Mide içeriği, ürünün formu ve emilim hızı, kusmanın etkinliğini önemli ölçüde etkileyebilir.
Bazı zehirler için müdahale, normalde düşünülen sürenin ötesinde bile faydalı olabilirken, diğerleri için yutulduktan kısa bir süre sonra bile faydasız veya tehlikeli olabilir. Karar, her vaka için ayrı ayrı verilmelidir.
Köpeğinizi ne zaman kusturmamalısınız?
Köpek aşağıdaki maddeleri yuttuğunda kusturulmamalıdır:
- asitler veya aşındırıcı maddeler;
- yüksek alkali ürünler;
- konsantre çamaşır suyu;
- kostik deterjanlar;
- Tıkanmış gider açıcı ürünler;
- fırın temizleyicileri;
- piller;
- benzin, dizel, gazyağı veya terebentin;
- mineral yağlar ve diğer hidrokarbonlar;
- Keskin veya sivri nesneler;
- kancalar, cam, iğneler veya metal parçaları;
- büyük yab cisimler;
- Kolayca solunabilen köpüren maddeler.
Yükseliş sırasında, aşındırıcı maddeler yemek borusunu ve ağzı yeniden yakabilir. Hidrokarbonlar ve köpürtücü maddeler akciğerlere girerek ciddi aspirasyon pnömonisine neden olabilir. Keskin cisimler mideyi ve yemek borusunu delebilir.
Köpeklerde kusmayı tehlikeli hale getiren durumlar
Köpekte aşağıdaki belirtiler varsa kusmayı tetiklemeye çalışmayın:
- Bilinci kapalı veya tepkisizdir;
- Normal şekilde yutamıyor;
- Kasılmalar veya titremeler gösterir;
- Yönünü şaşırmış veya dengesiz yürüyor;
- Nefes almakta zorluk çekmek;
- son derece zayıf veya çökmüş durumda;
- Zaten sürekli kusuyor;
- Söz konusu maddeyi belirsiz bir süre önce tüketti;
- Karın bölgesinde belirgin bir genişleme görülmektedir;
- Yakın zamanda yemek borusu veya mide ameliyatı geçirmiş olanlar;
- Megaözofagus veya aspirasyon riskini artıran diğer rahatsızlıklardan muzdarip.
Bulldog, Pug, Pekingese ve Fransız Bulldog gibi brakisefalik köpeklerde, solunum yollarına materyal kaçma riski daha yüksek olabilir. Bu işlem, veteriner hekiminiz tarafından özellikle dikkatle değerlendirilmelidir.
Evde uygulanan doğal yöntemleri neden kullanmamalısınız?
İnternette popüler olan birçok yöntem etkisiz veya tehlikelidir. Bunlar kullanılmamalıdır:
- sofra tuzu;
- çok tuzlu su;
- hardal;
- İpeka şurubu;
- bikarbonat;
- bulaşık deterjanı;
- Yağ, tereyağı veya katı yağlar;
- latte;
- alkollü içecekler;
- Yanmış kömür veya kömürleşmiş ekmek;
- Boğaza sokulan parmaklar veya nesneler.
Tuz neden tehlikelidir?
Kusmayı tetiklemek için tuz vermek sodyum zehirlenmesine neden olabilir. Bunun sonuçları arasında aşırı susuzluk, kusma, oryantasyon bozukluğu, titreme, kasılmalar, beyin hasarı ve ölüm yer alır.
Parmaklarınızı boğazınıza sokmamanızın nedenleri
Köpeklerin insanlardaki gibi öğürme refleksi yoktur. Parmaklarınızı veya nesneleri ağızlarına sokmak ısırıklara, boğaz yaralanmalarına, boğulmaya ve yabancı cisimlerin solunmasına neden olabilir.
Yağ ve sütün neden panzehir olmadığı
Yağ, tereyağı ve süt genellikle zehirleri etkisiz hale getirmez. Bazı durumlarda, yağda çözünen maddelerin emilimini artırabilir veya akciğerlere solunabilir. Özel talimatlar olmadan yiyecek veya içecek verilmemelidir.
Hidrojen peroksit: Kullanılabilir mi?
%3'lük hidrojen peroksit, veteriner kliniğine hızlı erişimin mümkün olmadığı durumlarda köpeklerde kusturucu olarak kullanılmıştır . Ancak güvenli bir çözüm değildir ve veteriner hekimin izni ve acil talimatları olmadan uygulanmamalıdır.
Hidrojen peroksit şunlara neden olabilir:
- Ağız ve yemek borusunda tahriş;
- gastrit;
- Mide ülserleri ve kanamaları;
- uzun süren kusma;
- mide şişkinliği;
- köpük inhalasyonu;
- Aspirasyon pnömonisi.
Bazı profesyonel veya saç açıcı ürünlerde bulunanlar gibi %3'ün üzerindeki konsantrasyonlar çok daha tehlikelidir.
Kullanılacak miktar, internette bulunan genel formüllerden yola çıkılarak belirlenmemelidir. Bu miktar, köpeğin ağırlığına, mevcut ürüne, yutulan maddeye ve hayvanın durumuna bağlıdır. Yanlış konsantrasyon veya dozaj ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Veteriner hekim evde uygulama yapılmasının uygun olduğuna karar verirse, bunu şu kişilere bildirmelidir:
- Ürünün tam konsantrasyonu;
- verilecek kesin miktar;
- uygulama yöntemi;
- bekleme süresi;
- Tekrarlanma olasılığı;
- Hemen durun işaretleri;
- Sonraki kontrolün yöntemleri ve zamanları.
Köpek kusmuyorsa hidrojen peroksit vermeye devam etmeyin. Tekrarlanan dozlar, sonuç garantisi vermeden yaralanma riskini artırır.
Kedilerde hidrojen peroksit kullanılmamalıdır.
Kedilerde kusmayı tetiklemek için hidrojen peroksit verilmemelidir. Şiddetli tahrişe, yemek borusu iltihabına ve hemorajik gastrite neden olabilir. Kedilerde kusma ancak uygun ilaçlar ve izleme kullanılarak bir veteriner hekim tarafından tetiklenebilir.
Veteriner hekim tarafından kusmanın nasıl tetiklendiği
Klinikte veteriner hekim, türe ve klinik duruma göre seçilen özel kusturucu ilaçlar kullanabilir. Köpek işlem öncesinde muayene edilir ve kusma sırasında ve sonrasında gözlem altında tutulur.
Profesyonel yönetim size şunları sağlar:
- Bilinç durumunu, solunum ve yutma reflekslerini değerlendirmek;
- Etkisi tahmin edilebilir bir ilaç seçin;
- Gerektiğinde kusmayı durdurun;
- Herhangi bir komplikasyonu derhal tedavi edin;
- Dışarı atılan materyali inceleyin;
- Dekontaminasyon işlemlerine devam edin;
- Panzehirleri ve destekleyici tedavileri başlatın.
Kusma, mide içeriğinin yalnızca bir kısmını ortadan kaldırır ve zehrin tamamının atıldığını garanti etmez. Yutulan madde kusmukta görünse bile, köpeğin muayene edilmesi, gözlemlenmesi ve tedavi edilmesi gerekebilir.
Aktif kömür: Kendi kendine uygulanmamalıdır.
Aktif kömür, sindirim sistemindeki bazı maddeleri bağlayabilir, ancak tüm zehirlere karşı etkili değildir. Evde kullanımı akciğerlere kaçmasına, tıkanmasına, mineral tuzlarında değişikliklere ve diğer komplikasyonlara neden olabilir.
Veteriner hekim tavsiyesi olmadan köpeklere verilmemelidir. Kömür, yanmış ekmek ve barbekü ürünleri de tıbbi amaçlı aktif kömürün yerine geçmez.
Kusmanın yeterli olmayabileceği durumlar
Veteriner hekiminiz aşağıdaki durumlarda ek müdahaleler önerebilir:
- kemirgen öldürücüler;
- insan ilaçları;
- konsantre böcek ilaçları;
- ksilitol;
- cioccolato;
- üzüm veya kuru üzüm;
- D vitamini;
- antifriz ürünleri;
- salyangoz yemleri;
- zehirli bitkiler;
- mantarlar;
- Gübreler ve tarım ürünleri.
Maddenin türüne bağlı olarak, aktif kömür, panzehirler, sıvı tedavisi, kan şekeri takibi, böbrek veya karaciğer takibi, antikonvülsan ilaçlar ve hastaneye yatış gerekebilir.
Ksilitol'e özel dikkat gösterilmelidir.
Ksilitol, sakızlarda, şekersiz şekerlemelerde, unlu mamullerde, takviye gıdalarında, diş macunlarında ve bazı sıvı ilaçlarda bulunan bir tatlandırıcıdır. Köpeklerde, kan şekeri seviyelerinde hızlı ve şiddetli düşüşlere ve bazı durumlarda karaciğer hasarına neden olabilir.
Veteriner hekimin talimatı olmadan kusmayı tetiklemeyin veya ağızdan herhangi bir şey vermeyin. Hipoglisemi gelişen bir köpek halsizleşebilir, yönünü şaşırabilir veya yutma güçlüğü çekebilir, bu da aspirasyon riskini artırır.
Köpeğiniz kustuysa ne yapmalısınız?
Köpek kendiliğinden kusarsa:
- Tekrar yutulmasını önlemek için maddeden çıkarın;
- eldiven giyin;
- Oda içerisinde kimyasal madde varsa havalandırın;
- Kusmuğun fotoğrafını çekmek;
- Veteriner hekiminiz talep etmedikçe örnek saklamayın;
- Daha fazla kusmaya neden olmayın;
- Yine de veterinerinize başvurun.
Kusmukta bulunan bazı maddeler insanlar ve diğer hayvanlar için tehlikeli olabilir. Bölgeye erişim kısıtlanmalı ve temizlik talimatlarına uyulmalıdır.
Köpeklerde zehirlenme belirtileri
Belirtiler maddeye bağlı olarak değişir ve hemen veya saatler ya da günler sonra ortaya çıkabilir.
Olası belirtiler şunlardır:
- aşırı tükürük salgısı;
- kusma veya ishal;
- Kusmukta veya dışkıda kan;
- dolor addominale;
- Halsizlik ve uyuşukluk;
- anormal ajitasyon;
- belirsiz yürüyüş;
- titreme veya kasılmalar;
- anormal göz bebekleri;
- nefes almada zorluk;
- Soluk, mavimsi veya çok kırmızı diş etleri;
- kalp atış hızındaki değişiklikler;
- Susuzluk ve idrara çıkma ihtiyacında artış;
- kendiliğinden kanama;
- Çökme veya bilinç kaybı.
Bu belirtilerden herhangi birinin varlığı, evde kusmayı tetiklemeyi daha da tehlikeli hale getirir.
Avlanma sırasında zehirlenme
Av köpekleri yemleri, leşleri, atılmış yemek artıklarını, böcek ilaçlarını, gübreleri, mantarları, kirlenmiş suyu veya barınaklarda bulunan ilaçları yutabilirler.
Av sırasında yutulma şüphesi durumunda:
- Faaliyeti derhal durdurun;
- Diğer köpekleri bölgeden uzak tutun;
- Yemlere veya maddelere çıplak elle dokunmayın;
- Mekanı ve malzemeyi fotoğraflayın;
- Numuneyi yalnızca güvenli koşullar altında alın;
- Nakil işlemi sırasında veteriner hekiminizle iletişime geçin;
- Talimat verilmediği takdirde tuz, süt, yağ veya hidrojen peroksit vermeyin.
Zehirli bir parçanın varlığından şüpheleniliyorsa, malzeme güvenli bir şekilde saklanmalı ve talimatlar doğrultusunda ilgili yetkililere teslim edilmelidir.
Şüpheli bir madde yutulduktan sonra ne yapılmamalı?
- Belirtilerin ortaya çıkmasını beklemeyin.
- İzin alınmadan kusturmaya çalışmayın.
- Tuz veya tuzlu su vermeyin.
- Boğazınıza parmak veya herhangi bir cisim sokmayın.
- Süt, yağ, yiyecek veya alkol vermeyin.
- Evde kullanılan aktif kömürü uygulamayın.
- Konsantre hidrojen peroksit kullanmayın.
- Köpek kusmazsa dozu tekrarlamayın.
- Zayıf bir hayvanı yürütmeyin veya koşturmayın.
- Ürünün ambalajını atmayın.
- Ulaşımınızı geciktirip internetten çözüm aramaya kalkmayın.
Acil veteriner kliniğine ne zaman hemen gidilmeli?
Aşağıdaki durumlarda köpek acilen nakledilmelidir:
- Bilinci kapalı veya tepkisizdir;
- Kasılmalar veya titremeler gösterir;
- Nefes almakta zorluk çekmek;
- Ayakta duramıyor;
- aşındırıcı bir madde yuttu;
- Benzin, çözücüler veya hidrokarbonlar yutmuştur;
- Keskin bir cisim yuttu;
- Kan kusuyor;
- Karın bölgesinde şişlik görülür;
- Soluk, mavimsi veya çok kırmızı diş etleri gösterir;
- Yutulan maddenin ne olduğu belirlenemiyor;
- Miktar yüksek olabilir.
Taşıma sırasında köpeğinizi sakin tutun, başka herhangi bir maddeyi yutmasını engelleyin ve ürün ambalajını yanınızda götürün. Mümkünse, tesise telefonla varışınızı bildirin.
Özetle
Köpeğinizin kusturulması gerekip gerekmediğini öğrenmek için derhal veterinerinize başvurmalısınız. Karar, yutulan maddeye, geçen zamana ve hayvanın durumuna bağlıdır.
Tuz, hardal, yağ, süt, deterjanlar ve boğazın elle uyarılması kesinlikle kullanılmamalıdır. %3'lük hidrojen peroksit bile hasara neden olabilir ve yalnızca veteriner hekimin gerekli gördüğü durumlarda, konsantrasyonu, miktarı ve kullanım yöntemini doğrudan bildirerek uygulanmalıdır.
Zehirlenme şüphesi durumunda, evde tedavi yöntemlerini denemektense veteriner hekimle derhal iletişime geçmek çok daha önemlidir.
