Το DLC , συντομογραφία του Diamond-Like Carbon , είναι μια οικογένεια λεπτών επιστρώσεων που βασίζονται σε άμορφο άνθρακα και χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της σκληρότητας της επιφάνειας, της αντοχής στη φθορά και της ομαλότητας των μηχανικών εξαρτημάτων.
Το όνομα σημαίνει κυριολεκτικά «άνθρακας που μοιάζει με διαμάντι», επειδή η δομή του συνδυάζει δεσμούς τυπικούς του διαμαντιού με άλλους που μοιάζουν περισσότερο με τον γραφίτη. Επομένως, δεν είναι ένα στρώμα φυσικού διαμαντιού, αλλά μια τεχνική επίστρωση που εναποτίθεται στην επιφάνεια χρησιμοποιώντας διαδικασίες κενού ή με τη βοήθεια πλάσματος.
Στη βιομηχανία πυροβόλων όπλων, το DLC μπορεί να εφαρμοστεί σε σύρτες, πείρους πυροδότησης, εξαρτήματα ομάδας σκανδάλης, πείρους, οδηγούς και άλλα μέρη που υπόκεινται σε τριβή . Το γενικά μαύρο ή ανθρακί χρώμα του δίνει επίσης μια μοντέρνα, ομοιόμορφη εμφάνιση.
Τι είναι ο Άνθρακας που μοιάζει με Διαμάντι;
Το DLC αποτελείται κυρίως από άνθρακα διατεταγμένο σε άμορφη δομή, που σημαίνει ότι δεν έχει την κανονική κρυσταλλική διάταξη του διαμαντιού. Δύο κύριοι τύποι δεσμών μπορούν να υπάρχουν μέσα σε αυτό:
- sp³: χαρακτηριστικός δεσμός του διαμαντιού, που σχετίζεται με υψηλή σκληρότητα·
- sp²: χαρακτηριστικός δεσμός του γραφίτη, ο οποίος μπορεί να συμβάλει στην ομαλότητά του.
Η αναλογία αυτών των δεσμών, η παρουσία υδρογόνου και η προσθήκη άλλων στοιχείων καθορίζουν τα χαρακτηριστικά της επικάλυψης. Ο όρος DLC επομένως περιλαμβάνει διαφορετικά υλικά και όχι ένα μόνο προϊόν με καθολικές ιδιότητες.
Οι κύριες οικογένειες περιλαμβάνουν:
- Π.Χ: άμορφος άνθρακας χωρίς υδρογόνο·
- BC:H: υδρογονωμένος άμορφος άνθρακας·
- ta-C: τετραεδρικός άμορφος άνθρακας με υψηλό ποσοστό δεσμών sp³·
- τα-C:H: τετραεδρικός άμορφος άνθρακας που περιέχει υδρογόνο·
- DLC με ναρκωτικά: επιστρώσεις τροποποιημένες με πυρίτιο, βολφράμιο, μέταλλα ή άλλα στοιχεία.
Πώς εφαρμόζεται το DLC
Η επικάλυψη εναποτίθεται σε θάλαμο κενού μέσω διεργασιών που ανήκουν κυρίως στις τεχνολογίες PVD και PACVD ή PECVD.
Εναπόθεση PVD
Η φυσική εναπόθεση ατμών, ή PVD, μεταφέρει υλικό από την πηγή στο εξάρτημα μέσω ενός περιβάλλοντος πολύ χαμηλής πίεσης. Ο άνθρακας εξατμίζεται ή αποβάλλεται από την πηγή και στη συνέχεια συμπυκνώνεται στην επιφάνεια.
Πιθανές τεχνικές περιλαμβάνουν ψεκασμό, φιλτραρισμένο καθοδικό τόξο και άλλες μορφές εναπόθεσης ιόντων. Οι παράμετροι της διεργασίας επηρεάζουν τη σκληρότητα, τις υπολειμματικές τάσεις, την πρόσφυση και το πάχος της στρώσης.
Εναπόθεση PACVD ή PECVD
Η χημική εναπόθεση ατμών με υποβοήθηση πλάσματος χρησιμοποιεί αέρια που περιέχουν άνθρακα και ενεργοποιούνται μέσα στον θάλαμο. Το πλάσμα διαχωρίζει τα μόρια και επιτρέπει στον άνθρακα να σχηματίσει μια επικάλυψη στην επιφάνεια του εξαρτήματος.
Αυτή η τεχνολογία συχνά επιτρέπει την εργασία σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, καθιστώντας δυνατή την επεξεργασία ήδη σκληρυμένων χαλύβων χωρίς να αλλοιώνονται υπερβολικά τα μεταλλουργικά τους χαρακτηριστικά. Ωστόσο, η συμβατότητα πρέπει να επαληθεύεται με βάση τον χάλυβα και τη θερμοκρασία που απαιτείται για τον κύκλο.
Προετοιμασία επιφάνειας
Το DLC είναι ένα εξαιρετικά λεπτό στρώμα και δεν μπορεί να διορθώσει γρατσουνιές, πορώδες ή κατασκευαστικά ελαττώματα. Η ποιότητα της αρχικής επιφάνειας είναι επομένως κρίσιμη.
Πριν από την εναπόθεση, το εξάρτημα υποβάλλεται κανονικά σε:
- σχολαστική απολίπανση.
- πλύσιμο με συγκεκριμένα προϊόντα·
- πιθανή στίλβωση ή λείανση·
- υπερηχητικός καθαρισμός;
- ελεγχόμενη ξήρανση·
- επιφανειακή ενεργοποίηση από πλάσμα;
- απομάκρυνση οξειδίων και ρύπων.
Υπολείμματα λαδιού, λειαντικές πάστες, οξείδια ή δακτυλικά αποτυπώματα μπορούν να εμποδίσουν την σωστή πρόσφυση. Οι αιχμηρές άκρες και οι απότομες γεωμετρικές αλλαγές μπορούν επίσης να δημιουργήσουν κρίσιμες περιοχές.
Στρώσεις πρόσφυσης
Ένα ενδιάμεσο στρώμα μπορεί να εναποτεθεί μεταξύ του μετάλλου και του DLC για να βελτιωθεί η πρόσφυση και να διαχειριστεί τις διαφορές στη συμπεριφορά μεταξύ της επίστρωσης και του υποστρώματος.
Ανάλογα με τον κύκλο που χρησιμοποιείται, τα ενδιάμεσα στρώματα μπορούν να είναι κατασκευασμένα από χρώμιο, τιτάνιο, πυρίτιο ή άλλα υλικά. Η συνολική δομή μπορεί επομένως να είναι πολυστρωματική, ακόμη και αν φαίνεται ως μια ομοιόμορφη μαύρη επιφάνεια από έξω.
Η επιλογή της διεπαφής είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή ορισμένα DLC παρουσιάζουν υψηλές εσωτερικές τάσεις. Χωρίς κατάλληλους κύκλους εναπόθεσης, το στρώμα μπορεί να ξεφλουδίσει ή να αποκολληθεί υπό φορτίο.
Πάχος επίστρωσης
Το DLC εφαρμόζεται σε πάχη που γενικά μετρώνται σε μικρόμετρα . Ανάλογα με τη διαδικασία και τη λειτουργία, το στρώμα μπορεί να κυμαίνεται από περίπου λιγότερο από ένα μικρόμετρο έως μερικά μικρόμετρα.
Το μειωμένο πάχος αποτελεί πλεονέκτημα για μηχανικά μέρη ακριβείας, αλλά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό των ανοχών. Η επίστρωση επηρεάζει όλες τις επιφάνειες που προσεγγίζονται με τη διαδικασία και μπορεί να τροποποιήσει ελαφρώς:
- διάμετρος ακίδων και καθισμάτων.
- παιχνίδια μεταξύ συρόμενων μερών.
- βιδωτοί σύνδεσμοι;
- διαστάσεις των επιφανειών στήριξης·
- γεωμετρία των εξαρτημάτων σκανδάλης.
Οι επιφάνειες που δεν χρειάζονται επίστρωση προστατεύονται με κάλυψη. Συνεπώς, η εφαρμογή σε ένα τελικό εξάρτημα απαιτεί ακριβή αξιολόγηση διαστάσεων.
Σκληρότητα DLC
Η σκληρότητα μπορεί να φτάσει σε πολύ υψηλές τιμές, αλλά ποικίλλει σημαντικά μεταξύ διαφορετικών οικογενειών. Οι επιστρώσεις με υψηλότερη περιεκτικότητα σε δεσμούς sp³, όπως ορισμένοι ta-C, μπορεί να είναι σκληρότερες από τις υδρογονωμένες συνθέσεις.
Η δηλωμένη σκληρότητα δεν πρέπει να συγχέεται με τη σκληρότητα ολόκληρου του εξαρτήματος. Το DLC σχηματίζει μια λεπτή μεμβράνη που υποστηρίζεται από το υποκείμενο υλικό. Εάν το υπόστρωμα είναι πολύ μαλακό, μπορεί να παραμορφωθεί υπό φορτίο και να προκαλέσει ρωγμές ή ξεφλούδισμα της επικάλυψης.
Για να επιτευχθεί καλή απόδοση, είναι επομένως απαραίτητο η σκληρότητα και η προετοιμασία του μετάλλου να είναι συμβατές με το επιφανειακό στρώμα.
Μείωση τριβής
Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα του DLC είναι ο χαμηλός συντελεστής τριβής του . Υπό ευνοϊκές συνθήκες, η επαφή μεταξύ μιας επικαλυμμένης επιφάνειας και ενός κατάλληλα προετοιμασμένου αντίστοιχου μπορεί να είναι σημαντικά πιο ομαλή από ό,τι μεταξύ δύο μη επεξεργασμένων μεταλλικών επιφανειών.
Η πραγματική τιμή εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:
- Τύπος DLC;
- υλικό της αντίθετης επιφάνειας·
- αρχική τραχύτητα;
- πίεση επαφής;
- θερμοκρασία;
- παρουσία και τύπος λιπαντικού·
- υγρασία και εργασιακό περιβάλλον·
- ταχύτητα κίνησης.
Επομένως, είναι λανθασμένο να αποδίδεται ένας μόνο συντελεστής τριβής σε όλα τα DLC. Ορισμένες συνθέσεις λειτουργούν καλύτερα σε ξηρή κατάσταση, άλλες σε συνδυασμό με ένα συγκεκριμένο λιπαντικό.
DLC και λίπανση
Η λεία επιφάνεια της επίστρωσης μπορεί να μειώσει την ποσότητα λιπαντικού που απαιτείται σε ορισμένους συνδέσμους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εξάρτημα μπορεί να λειτουργήσει εντελώς στεγνό.
Η λίπανση συνεχίζει να εκτελεί διάφορες λειτουργίες:
- μειώνει την τριβή και τη θερμοκρασία.
- αφαιρεί τα λειαντικά σωματίδια.
- προστατεύει τις μη επικαλυμμένες επιφάνειες.
- περιορίζει τη διάβρωση σε εκτεθειμένες περιοχές·
- προάγει την ορθή λειτουργία των μηχανισμών.
Για τη συντήρηση, πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες του κατασκευαστή του όπλου και η επεξεργασία.
Αντοχή στη φθορά
Ο συνδυασμός σκληρότητας και χαμηλής τριβής καθιστά το DLC ιδιαίτερα αποτελεσματικό έναντι της φθοράς από κόλλα και λειαντικά . Μπορεί να περιορίσει τις χαρακιές, το κόλλημα και την απώλεια υλικού σε εξαρτήματα που υπόκεινται σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις.
Ωστόσο, η απόδοση εξαρτάται από τον σωστό σχεδιασμό του συνδέσμου. Τοπικές πιέσεις
«"
"`html
DLC: Χαρακτηριστικά και Χρήση σε Κυνηγετικά Όπλα
Το DLC , συντομογραφία του Diamond-Like Carbon , είναι μια οικογένεια λεπτών άμορφων επιστρώσεων με βάση τον άνθρακα που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της σκληρότητας της επιφάνειας, τη μείωση της τριβής και τη βελτίωση της αντοχής στη φθορά των μεταλλικών εξαρτημάτων.
Το όνομα σημαίνει κυριολεκτικά «άνθρακας που μοιάζει με διαμάντι», επειδή η δομή του διαθέτει έναν συνδυασμό δεσμών τυπικών του γραφίτη και του διαμαντιού. Ωστόσο, δεν είναι φυσικό διαμάντι ούτε παχύ κεραμικό στρώμα: το DLC είναι μια τεχνική μεμβράνη πάχους μόλις μερικών μικρομέτρων , που εναποτίθεται στην επιφάνεια του εξαρτήματος χρησιμοποιώντας διαδικασίες κενού.
Στη βιομηχανία πυροβόλων όπλων, μπορεί να εφαρμοστεί σε σύρτες, πείρους πυροδότησης, εξαρτήματα σκανδάλης, οδηγούς, έμβολα, επιφάνειες ασφάλισης και άλλα μέρη που υπόκεινται σε ολίσθηση. Το πιο συνηθισμένο χρώμα είναι το μαύρο ή το ανθρακί, αλλά η αισθητική εμφάνιση είναι απλώς συνέπεια της επεξεργασίας και όχι η κύρια λειτουργία της.
Τι είναι ο Άνθρακας που μοιάζει με Διαμάντι;
Το DLC αποτελείται κυρίως από άμορφο άνθρακα, στον οποίο τα άτομα δεν σχηματίζουν ένα κανονικό κρυσταλλικό πλέγμα όπως αυτό του διαμαντιού. Η δομή περιέχει, σε ποικίλες αναλογίες:
- ομόλογα sp²: που σχετίζεται με τη δομή του γραφίτη·
- δεσμοί sp³: που σχετίζονται με τη δομή του διαμαντιού·
- πιθανό υδρογόνο·
- τυχόν στοιχεία που προστίθενται για την τροποποίηση των ιδιοτήτων της επικάλυψης.
Το ποσοστό και η διάταξη αυτών των δεσμών επηρεάζουν τη σκληρότητα, την ελαστικότητα, την τριβή, τη θερμική σταθερότητα και τις εσωτερικές τάσεις. Για αυτόν τον λόγο, το ακρωνύμιο DLC δεν προσδιορίζει ένα μόνο υλικό με σταθερά πανομοιότυπα χαρακτηριστικά.
Οι κύριες οικογένειες DLC
Η τεχνική ταξινόμηση διακρίνει διαφορετικούς τύπους επικάλυψης. Μεταξύ των πιο συνηθισμένων είναι:
- Π.Χ: άμορφο χωρίς άνθρακα ή σχεδόν χωρίς υδρογόνο·
- BC:H: υδρογονωμένος άμορφος άνθρακας·
- ta-C: τετραεδρικός άμορφος άνθρακας με υψηλό ποσοστό δεσμών sp³·
- τα-C:H: τετραεδρικός άμορφος άνθρακας που περιέχει υδρογόνο·
- Me-DLC: επίστρωση τροποποιημένη με την προσθήκη μεταλλικών στοιχείων·
- Ναι-DLC: DLC που περιέχει πυρίτιο για την τροποποίηση της τριβής, της πρόσφυσης και της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς.
- Τουαλέτα/Κέντρο: σύστημα που περιέχει άνθρακα και καρβίδιο του βολφραμίου, που χρησιμοποιείται σε τριβολογικές εφαρμογές.
Οι εμπορικές ονομασίες που χρησιμοποιούνται από τους κατασκευαστές ενδέχεται να μην ταιριάζουν απόλυτα με αυτήν την ταξινόμηση. Για να συγκρίνετε δύο επεξεργασίες, πρέπει να γνωρίζετε τουλάχιστον τον τύπο του DLC, τη σκληρότητα, το πάχος, τη θερμοκρασία εναπόθεσης και τη φύση των ενδιάμεσων στρώσεων.
Πώς εφαρμόζεται το DLC
Η επικάλυψη εναποτίθεται σε θάλαμο κενού χρησιμοποιώντας διαδικασίες που σχετίζονται κυρίως με τεχνολογίες PVD και PACVD ή PECVD.
Εναπόθεση PVD
Η φυσική εναπόθεση ατμών, ή PVD, μεταφέρει το υλικό επικάλυψης στην επιφάνεια του εξαρτήματος μέσω φυσικών διεργασιών όπως καθοδικό τόξο, ψεκασμό ή υποβοηθούμενη εξάτμιση.
Τα ιονισμένα σωματίδια φτάνουν στο τεμάχιο εργασίας με ελεγχόμενη ενέργεια και σταδιακά σχηματίζουν την μεμβράνη. Ορισμένες πολύ σκληρές παραλλαγές DLC, όπως ορισμένες επιστρώσεις ta-C, μπορούν να ληφθούν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες τεχνικές PVD.
Εναπόθεση PACVD ή PECVD
Η χημική εναπόθεση ατμών με υποβοήθηση πλάσματος χρησιμοποιεί αέρια που περιέχουν άνθρακα. Το πλάσμα θρυμματίζει τα μόρια και επιτρέπει στα άτομα άνθρακα να εναποτεθούν στο εξάρτημα, σχηματίζοντας την επικάλυψη.
Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει την επεξεργασία σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες σε σύγκριση με άλλες επεξεργασίες, καθιστώντας δυνατή την επικάλυψη διαφόρων ήδη σκληρυμένων χαλύβων χωρίς απαραίτητα να αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά τους. Ωστόσο, η συμβατότητα πρέπει να επαληθεύεται για κάθε υλικό και μεταλλουργική κατάσταση.
Προετοιμασία επιφάνειας
Το DLC είναι πολύ λεπτό και δεν κρύβει γρατσουνιές, πορώδες ή κατασκευαστικά ελαττώματα. Αντίθετα, τείνει να αναπαράγει πιστά την επιφάνεια στην οποία έχει εναποτεθεί.
Πριν από την επεξεργασία, το εξάρτημα υποβάλλεται σε επεμβάσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν:
- τρίψιμο ή στίλβωση·
- λείανση λειτουργικών επιφανειών.
- πλύσιμο και απολίπανση·
- υπερηχητικός καθαρισμός;
- ελεγχόμενη ξήρανση·
- ιοντικός καθαρισμός μέσα στον θάλαμο.
- κάλυψη περιοχών που δεν χρειάζονται επίστρωση.
Ίχνη λαδιού, οξειδίων, σκόνης ή υπολειμμάτων στίλβωσης μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την πρόσφυση. Η ποιότητα της προετοιμασίας είναι επομένως εξίσου σημαντική με τη διαδικασία εναπόθεσης.
Στρώσεις πρόσφυσης
Το DLC δεν εναποτίθεται πάντα απευθείας στον χάλυβα. Μπορούν να εφαρμοστούν ένα ή περισσότερα ενδιάμεσα στρώματα για τη βελτίωση της πρόσφυσης, τη μείωση της τάσης και τη δημιουργία μιας μετάβασης μεταξύ του μεταλλικού υποστρώματος και της μεμβράνης άνθρακα.
Τα υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκόλληση στρώσεων περιλαμβάνουν χρώμιο, τιτάνιο, πυρίτιο και μεταλλικά καρβίδια. Η σύνθεση ποικίλλει ανάλογα με το DLC, το βασικό υλικό και την προβλεπόμενη χρήση.
Μια πολύ σκληρή επίστρωση που εφαρμόζεται σε ένα πολύ μαλακό υπόστρωμα μπορεί να αστοχήσει υπό το φορτίο επειδή το υποκείμενο μέταλλο παραμορφώνεται. Για αυτόν τον λόγο, η τελική απόδοση εξαρτάται από ολόκληρο το σύστημα που αποτελείται από:
- υλικό συστατικού στοιχείου·
- κατεργασία με θερμοκρασία;
- φινίρισμα επιφάνειας;
- στρώμα πρόσφυσης;
- Επίστρωση DLC;
- γεωμετρία και συνθήκες εργασίας.
Πάχος επίστρωσης
Το πάχος μιας επίστρωσης DLC που προορίζεται για μηχανικά εξαρτήματα είναι συνήθως της τάξης των μερικών μικρομέτρων . Η ακριβής τιμή εξαρτάται από τη διαδικασία και την εφαρμογή.
Το μειωμένο πάχος επιτρέπει την επικάλυψη ακόμη και εξαρτημάτων που κατασκευάζονται με ακριβείς ανοχές. Ωστόσο, αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαδικασία σχεδιασμού, ειδικά όταν πρόκειται για σφιχτές εφαρμογές, βαθμονομημένες έδρες και επιφάνειες στεγανοποίησης.
Ένα παχύτερο στρώμα δεν είναι αυτόματα και καλύτερο. Η αύξηση του πάχους μπορεί να αυξήσει τις εσωτερικές τάσεις και τον κίνδυνο αποκόλλησης. Η επίστρωση πρέπει να σχεδιάζεται με βάση το φορτίο και την επιφάνεια που πρόκειται να προστατευθεί.
Σκληρότητα DLC
Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του DLC είναι η υψηλή επιφανειακή σκληρότητα . Ανάλογα με τον τύπο, η επίστρωση μπορεί να φτάσει σε τιμές πολύ υψηλότερες από εκείνες των επεξεργασμένων χαλύβων.
Η σκληρότητα μετριέται γενικά με νανοεσοχή και μπορεί να κυμαίνεται από περίπου λίγο πάνω από 1.000 HV έως πάνω από 5.000 HV για ορισμένες συνθέσεις με υψηλή περιεκτικότητα σε δεσμούς sp³. Αυτά τα δεδομένα πρέπει να ερμηνεύονται σε συνδυασμό με την ελαστικότητα, την ανθεκτικότητα, το πάχος και την πρόσφυση.
Μια εξαιρετικά σκληρή αλλά εύθραυστη ή κακώς προσκολλημένη επίστρωση μπορεί να έχει χειρότερη απόδοση από μια λιγότερο σκληρή DLC που είναι πιο κατάλληλη για παραμορφώσεις εξαρτημάτων.
Χαμηλός συντελεστής τριβής
Το DLC χρησιμοποιείται κυρίως για τις τριβολογικές του ιδιότητες , δηλαδή τη συμπεριφορά των επιφανειών που υπόκεινται σε επαφή, τριβή και φθορά.
Υπό ευνοϊκές συνθήκες, ο συντελεστής τριβής έναντι του χάλυβα μπορεί να είναι πολύ χαμηλός, συχνά μεταξύ 0,05 και 0,20 . Η πραγματική τιμή, ωστόσο, εξαρτάται από:
- Τύπος DLC;
- ανταγωνιστικό υλικό·
- λάδωμα;
- πίεση επαφής;
- τραχύτητα;
- θερμοκρασία;
- υγρασία περιβάλλοντος;
- παρουσία ρύπων.
Η επεξεργασία μπορεί να μειώσει την αντίσταση ολίσθησης και να περιορίσει τα φαινόμενα εμπλοκής, αλλά δεν εξαλείφει αυτόματα την ανάγκη για λίπανση που καθορίζεται από τον κατασκευαστή.
Αντοχή στη φθορά
Ο συνδυασμός σκληρότητας και χαμηλής τριβής καθιστά το DLC αποτελεσματικό ενάντια σε:
- φθορά κόλλας;
- επιφανειακή τριβή;
- μικροσυγκόλληση μεταξύ μεταλλικών μερών.
- γρατζουνιές και σέρσιμο
- φθορά κατά το στρώσιμο·
- ζημιά υπό συνθήκες περιορισμένης λίπανσης.
Ωστόσο, η επίστρωση δεν καθιστά το εξάρτημα άφθαρτο. Η άμμος, τα μεταλλικά υπολείμματα και τα σκληρά σωματίδια μπορούν να γρατσουνίσουν την επιφάνεια ή να δημιουργήσουν συγκεντρωμένη πίεση επαρκή για να καταστρέψουν την μεμβράνη.
DLC σε εξαρτήματα όπλων
Στη βιομηχανία όπλων, το DLC μπορεί να εφαρμοστεί σε εξαρτήματα που υπόκεινται σε ολίσθηση, περιστροφή ή επαναλαμβανόμενη επαφή. Πιθανές εφαρμογές περιλαμβάνουν:
- σώμα κλείστρου;
- κεφαλή και πτερύγια κλείστρου, όταν προβλέπεται από το έργο·
- απεργός;
- εξολκέας και εκχυτήρας·
- στοιχεία ομάδας ενεργοποίησης·
- οδηγοί και συρόμενες επιφάνειες·
- έμβολα ημιαυτόματων συστημάτων·
- μοχλοί και πείροι·
- μέρη βαλβίδων σε αεροβόλα όπλα·
- εξαρτήματα μαχαιριών και κυνηγετικών εργαλείων.
Η συμβατότητα με την επεξεργασία πρέπει να καθορίζεται από τον κατασκευαστή. Δεν είναι δυνατή η επίστρωση όλων των εξαρτημάτων χωρίς να αλλάξουν οι αποστάσεις, οι διαστάσεις και τα λειτουργικά χαρακτηριστικά.
DLC στο κλείστρο
Το παντζούρι είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εφαρμογές. Η επίστρωση μπορεί να κάνει την ολίσθηση πιο ομαλή, να μειώσει την πρόσφυση των υπολειμμάτων και να προστατεύσει τις επιφάνειες από τη φθορά.
Η πιο λεία αίσθηση εξαρτάται επίσης από την ποιότητα της κατασκευής, την ευθεία των οδηγών, τις ανοχές και το φινίρισμα πριν από την επεξεργασία. Το DLC δεν μπορεί να διορθώσει μια ελαττωματική γεωμετρική εφαρμογή.
Σε ωτίδες ασφάλισης και άλλες επιφάνειες που υπόκεινται σε υψηλές πιέσεις επαφής, το υπόστρωμα, η σκληρότητα, το πάχος και η πρόσφυση πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά. Η επίστρωση δεν αυξάνει τη δομική αντοχή του κλείστρου και δεν υποκαθιστά την κατάλληλη θερμική επεξεργασία του χάλυβα.
DLC σε ομάδες σκοποβολής
Σε μοχλούς, πείρους και επιφάνειες σύνδεσης, η χαμηλή τριβή μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή κίνηση και στον περιορισμό της φθοράς. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, εξαρτάται από τη γεωμετρία και την κατάλληλη στίλβωση της επιφάνειας.
Το πάχος της μεμβράνης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη με ιδιαίτερη προσοχή, επειδή μικρές διαστάσεις μπορούν να μεταβάλουν τη λειτουργία των εξαρτημάτων που χαρακτηρίζονται από πολύ περιορισμένες ανοχές.
Προστασία από τη διάβρωση
Ο άμορφος άνθρακας είναι χημικά σταθερός και μπορεί να αποτελέσει φράγμα κατά της υγρασίας και των διαβρωτικών παραγόντων. Ωστόσο, η αποτελεσματική προστασία εξαρτάται από τη συνέχεια της μεμβράνης, την παρουσία πόρων, ακμών, οπών και τυχόν ζημιών.
Επειδή το στρώμα είναι πολύ λεπτό, μια βαθιά γρατσουνιά μπορεί να εκθέσει το υποκείμενο μέταλλο. Επιπλέον, ορισμένες γεωμετρίες μπορεί να είναι δύσκολο να επικαλυφθούν ομοιόμορφα.
Συνεπώς, το DLC μπορεί να βελτιώσει την αντοχή στη διάβρωση, αλλά δεν θα πρέπει να θεωρείται αυτόματα αδιάβροχο ή ισοδύναμο με πλήρη προστασία από τη διάβρωση. Η συντήρηση του όπλου παραμένει απαραίτητη.
Χρώμα και εμφάνιση επιφάνειας
Το DLC έχει γενικά χρώμα που κυμαίνεται από ανθρακί γκρι έως βαθύ μαύρο . Η εμφάνισή του μπορεί να είναι γυαλιστερή, σατινέ ή ματ ανάλογα με την προετοιμασία του υποστρώματος και τον τύπο επεξεργασίας.
Δεδομένου ότι η μεμβράνη αναπαράγει την υποκείμενη επιφάνεια:
- Ένας γυαλισμένος χάλυβας συνήθως παράγει μια πιο φωτεινή εμφάνιση.
- μια σατέν επιφάνεια παραμένει σατέν.
- Τα σημάδια και οι ατέλειες του εργαλείου ενδέχεται να παραμείνουν ορατά.
- η υπερβολική τραχύτητα δεν γεμίζεται από την επίστρωση.
Επομένως, το αισθητικό φινίρισμα πρέπει να προετοιμαστεί πριν από την εναπόθεση.
DLC και γυάλισμα
Το μαύρισμα είναι μια χημική μετατροπή της επιφάνειας του χάλυβα που σχηματίζει ένα στρώμα μαύρου οξειδίου. Παρέχει μια παραδοσιακή εμφάνιση και προστασία από τη διάβρωση που πρέπει να συμπληρωθεί με λάδι.
Το DLC, από την άλλη πλευρά, είναι μια επίστρωση εναπόθεσης κενού που είναι πολύ πιο σκληρή και έχει ανώτερες ιδιότητες κατά της τριβής. Είναι πιο ακριβό και πολύπλοκο, αλλά μπορεί να προσφέρει σημαντικά υψηλότερη αντοχή στη φθορά.
DLC και νιτρίδωση
Η εναζώτωση τροποποιεί την επιφάνεια του χάλυβα μέσω της διάχυσης αζώτου. Σε αντίθεση με την εναζώτωση με νιτρίδωση, δεν δημιουργεί απλώς μια λεπτή, επικαλυπτόμενη μεμβράνη, αλλά σχηματίζει ένα τροποποιημένο στρώμα που εκτείνεται μέσα στο υλικό.
Οι δύο επεξεργασίες δεν είναι απαραίτητα εναλλακτικές. Σε ορισμένα συστήματα, το υπόστρωμα μπορεί να νιτριδωθεί πριν από την εφαρμογή του DLC, με αποτέλεσμα μια σκληρότερη επιφάνεια στήριξης. Αυτή η συνδυασμένη επεξεργασία αναφέρεται μερικές φορές ως σύστημα διπλής όψης.
Επιστρώσεις DLC και PVD με βάση νιτρίδια
Επιστρώσεις όπως TiN, CrN και AlTiN εναποτίθενται επίσης χρησιμοποιώντας τεχνολογίες PVD, αλλά έχουν διαφορετικές συνθέσεις, χρώματα και ιδιότητες.
Το DLC εκτιμάται ιδιαίτερα για τον χαμηλό συντελεστή τριβής του. Τα νιτρίδια μπορούν να προσφέρουν μεγαλύτερη σταθερότητα σε υψηλές θερμοκρασίες και ειδικές ιδιότητες αντοχής στη φθορά και τη διάβρωση.
Το ακρωνύμιο PVD αναφέρεται στη διαδικασία εναπόθεσης και όχι στο υλικό επίστρωσης. Επομένως, δεν είναι όλες οι επιστρώσεις PVD DLC.
DLC και Cerakote
Το Cerakote είναι μια σύνθετη επίστρωση με βάση την κεραμική που εφαρμόζεται σε υγρή κατάσταση και στη συνέχεια σκληραίνει. Μπορεί να καλύψει μεγάλες επιφάνειες, να προσφέρει πολλά χρώματα και να βελτιώσει την προστασία από τις καιρικές συνθήκες.
Το DLC εναποτίθεται υπό κενό, είναι γενικά λεπτότερο και έχει σχεδιαστεί κυρίως για να μειώνει την τριβή και τη φθορά στις μηχανικές επιφάνειες.
Συνοψίζοντας:
- Το DLC είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για κινούμενα μέρη και για μέρη που υπόκεινται σε τριβή.
- Το Cerakote είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για την προστασία και το χρωματισμό εξωτερικών επιφανειών.
- Οι δύο θεραπείες μπορούν να εκτελούν συμπληρωματικές λειτουργίες στο ίδιο όπλο.
Όρια της θεραπείας DLC
Οι κύριοι περιορισμοί περιλαμβάνουν:
- υψηλότερο κόστος από τα παραδοσιακά φινιρίσματα.
- ανάγκη για συστήματα κενού·
- πολύ προσεκτική προετοιμασία επιφάνειας.
- πιθανά προβλήματα πρόσφυσης σε ακατάλληλα υλικά·
- κίνδυνος αποκόλλησης σε περίπτωση παραμόρφωσης του υποστρώματος·
- δυσκολία στην ομοιόμορφη επένδυση βαθιών κοιλοτήτων.
- αδυναμία απόκρυψης προηγούμενων γρατζουνιών και ελαττωμάτων.
- ανάγκη προστασίας των σπειρωμάτων και των βαθμονομημένων επιφανειών·
- Οι τοπικές επισκευές είναι γενικά μη πρακτικές.
Εάν η επίστρωση έχει υποστεί ζημιά, η αποκατάσταση συνήθως απαιτεί ελεγχόμενη αφαίρεση της στρώσης και επαγγελματική επανεφαρμογή.
Καθαρισμός και συντήρηση
Οι επιφάνειες DLC καθαρίζονται γενικά εύκολα επειδή έχουν χαμηλή τριβή και μειωμένη τάση προσκόλλησης υπολειμμάτων. Ωστόσο, πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες του κατασκευαστή για το όπλο και την επεξεργασία.
Συνιστάται:
- αφαιρέστε τη σκόνη και τα λειαντικά σωματίδια πριν από τη λειτουργία του μηχανισμού.
- χρησιμοποιήστε απορρυπαντικά συμβατά με την επίστρωση και το υπόστρωμα.
- αποφύγετε τις λειαντικές πάστες και τα επιθετικά γυαλιστικά.
- εφαρμόστε το λιπαντικό που παρέχεται στα υποδεικνυόμενα σημεία·
- ελέγξτε τις άκρες και τις επιφάνειες επαφής·
- Μην τροποποιείτε ή διορθώνετε τα επικαλυμμένα εξαρτήματα χωρίς τεχνική επαλήθευση.
Ο χαμηλός συντελεστής τριβής δεν σημαίνει ότι το όπλο πρέπει να λειτουργεί εντελώς χωρίς λάδι. Η λίπανση, η ποσότητα και η συχνότητα θα πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες του κατασκευαστή.
Πλεονεκτήματα DLC
- υψηλή επιφανειακή σκληρότητα;
- χαμηλός συντελεστής τριβής.
- εξαιρετική αντοχή στη φθορά.
- μείωση του κινδύνου εμφάνισης κρίσεων·
- πολύ χαμηλό πάχος.
- πιθανή βελτίωση της προστασίας από τη διάβρωση·
- ευκολία καθαρισμού
- κομψή και τεχνική μαύρη ή ανθρακί εμφάνιση.
- δυνατότητα εφαρμογής σε εξαρτήματα ακριβείας.
Τελικές Σκέψεις
Το DLC είναι μια τεχνολογικά προηγμένη επίστρωση, ιδιαίτερα κατάλληλη για εξαρτήματα όπλων που υπόκεινται σε ολίσθηση, τριβή και φθορά. Μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία, να προστατεύσει τις επιφάνειες και να παρατείνει τη διάρκεια ζωής των επεξεργασμένων εξαρτημάτων.
Η απόδοση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την επωνυμία ή τη δηλωμένη σκληρότητα. Πρέπει να αξιολογούνται ο τύπος του DLC, η προετοιμασία της επιφάνειας, τα ενδιάμεσα στρώματα, το πάχος, το υλικό των εξαρτημάτων και οι πραγματικές συνθήκες εφαρμογής.
Η επεξεργασία δεν αυξάνει τη δομική αντοχή ενός εξαρτήματος ούτε διορθώνει την ατελή κατεργασία ή τις ανοχές. Ωστόσο, όταν εφαρμόζεται σωστά σε ένα κατάλληλο υπόστρωμα, αντιπροσωπεύει μία από τις πιο αποτελεσματικές λύσεις για τον συνδυασμό σκληρότητας, λείας επιφάνειας, αντοχής στη φθορά και αισθητικού φινιρίσματος.























