Son günlerde kumru avı ve Avrupa Komisyonu'nun tutumları konusunda yayınlanan bir notta, teknik ve bilimsel unsurları dikkate almayan, yalnızca ideolojik ve duygusal motivasyonlara dayanan, çevreci alanın az çok bilinen kısaltmalarından açıkça avlanma karşıtı pozisyonlar ortaya çıkmaktadır.
Bugüne kadar Bölgeler ve Özerk İller tarafından yalnızca beş av takvimi yayınlandı ve bunlardan sadece birinde Avrupa kumru ( Streptopelia turtur ) avlanabilir bir tür olarak yer aldı. Bu durum, kamuoyunu etkilemek, medyada yer bulmak ve belki de birkaç üyelik kartı daha edinmek amacıyla, kitlesel yok oluşlara dair felaket tahminleri hakkında her zamanki gibi yaygara koparan, artık büyük ölçüde av karşıtı, sözde çevreci derneklerin sayısını artırmasına yetti.
Nesnel gerçeklerle sınırlı kalacak olursak, kumru Avrupa'da "Tehlike Altında" olarak sınıflandırılırken, Avrupa Birliği'nde "Tehlikeye Yakın" olarak sınıflandırılmıştır. Bu tanımlamalar endişe verici görünebilir, ancak bilimsel olarak AB popülasyonlarının şu anda risk altında olmadığı anlamına gelir.
Sayısal düşüş yine de fark edilebilir ve bu gerçek, uluslararası avcılık camiası da dahil olmak üzere hiç kimse tarafından tartışılmamaktadır. Tam da bu nedenle, kumru, biri uluslararası diğeri İtalyan olmak üzere iki yönetim planının konusudur ve her ikisi de "uyarlanabilir avlanma"ya dayalı avcılık yönetimini öngörmektedir. Bu, avlanma kotasının (her zaman toplam birey sayısının muhafazakar bir yüzdesi) popülasyon durumuna göre "uyarlanması" anlamına gelir.
2020'den bu yana türle ilgili düzenlenen uluslararası toplantılarda, Komisyonun avcılığa yönelik son derece katı yaklaşımı ortaya çıktı; avın etkisini değerlendirmek için seçilen matematiksel model, minimum av kotasına izin verirken aynı zamanda popülasyon büyümesini de öngörebiliyor olsa bile, "sıfır av" seçeneğini savunuyor.
Batı bölgesinde, düşüşün çok daha belirgin olduğu yerlerde avlanmanın askıya alınması kararı alındığında olan da buydu: model sınırlı sayıda avlanmaya izin verse de, Komisyon av yasağı için baskı yaptı.
Komisyonun 19 Nisan 2024 tarihli toplantısında ortaya koyduğu, ülkemizin çoğu bölgesini kapsayan orta-doğu bölgesinde avlanmanın tamamen askıya alınması önerisi de çok zorlama görünüyor; zira üç yıldır avlanma oranlarında %50'den fazla azalma olmasına rağmen kum güvercini popülasyonunda bir artış gözlemlenmemiştir.
Bu kanıtlar açıkçası kimseyi tatmin etmiyor: ne Komisyonu, ne çevrecileri, ne de avcıları. Ancak, avcılığın türü korumak için harekete geçmeyi gerektiren birincil faktör olmadığını gösteriyor. Birçok ülkenin Komisyonun moratoryum önerisine katılmaması tesadüf değil.
Söz konusu koruma derneklerinden gelen mektupta belirtilenin aksine, geçmiş sezonlara göre daha az avlanma olasılığı, Direktifin 7. Maddesinin ihlali anlamına gelmez; aksine, uyarlanabilir avlanmada öngörülen bir seçenektir ve yasal veya teknik-bilimsel açıdan, bize inandırmaya çalıştıkları gibi, avlanmanın mutlak bir yasağıyla eş anlamlı değildir.
Avcılık dernekleri, kumru popülasyonunun tatmin edici seviyelere dönmesini istiyor ve tarımsal ürünlerdeki ve arazi kullanımındaki değişiklikler nedeniyle azalan ve ortadan kaybolan habitatların, vahşi popülasyonların demografisini etkileyen gerçek faktörler olduğunu vurgulayarak, habitatlar üzerine yapılan çalışmalar ve eylemlerle bu hedefe ulaşmaya kararlılar. Bununla birlikte, özellikle türün popülasyon dinamiklerini etkilemeyen ulusal avlanma kotaları oluşturmak mümkünken, avlanma planlarının ideolojik ve bilimsel olmayan yorumlarını da kabul edemiyorlar.
Türün ve "gelecek nesillerin" (anayasanın 9. maddesinin hükmünü yeniden yorumlayarak) en iyi çıkarları doğrultusunda izlenmesi gereken hedef, konuya olan ilgiyi sürdürmek ve yönetim planını titizlikle uygulamaktır: Hayvan-çevre derneklerinden bu konuda güçlü bir aktivizm görmek istiyoruz! Ne yazık ki, İtalya'da yönetim yerine yasaklar uygulandığında sonucun ilgisizlik ve sorunu çözmek için olumlu eylemin terk edilmesi olduğuna dair bol miktarda kanıtımız var.
Federcaccia Yaban Hayatı ve Tarımsal Çevre Çalışmaları ve Araştırma Ofisi
